Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α ΤΟ ΕΡΙΞΕ ΣΤΗ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ

Όντως, με τα μνημόνια δεν τα πηγαίνουν και πολύ καλά και με τα οικονομικά έχουν παγώσει τις σχέσεις τους. Κάποιοι βιάστηκαν να επικρίνουν τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥ.ΡΙΖ.Α ότι έχουν στερέψει από πρωτοποριακές ιδέες. Το κόμμα αυτό δεν παίζεται, δεν υπάρχει και φυσικά δεν έχει προηγούμενο, δεν αντιγράφεται. Εδώ και αρκετές εβδομάδες συμβαίνει κάτι πρωτοφανές. Η πρώτη φορά αριστερή συγκυβέρνηση δίνει πολιτικό άσυλο και ποιός ξέρει τί άλλο (κώλο;) στον σωτήρα της Ελλάδος, τον άνθρωπο που θα 'σώσει' ως άλλος υιός θετού αριστερού τους Έλληνες από όλες τις κακοτοπιές. Ο Τσίπρας ήταν το ξηροκάρπιο μέχρι να στρώσει το στομάχι από το πιοτό. Ο Chris Okafor είναι ο πραγματικός ηγέτης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α και ντάξει, μπορεί ο Αλέξης να μας έπαιξε χοντρή πουστιά, να υποσχέθηκε παπάδες και τελικά να την βγάλαμε με παπαδάκια καλαματιανά, αλλά δεν είχε πει την τελευταία λέξη του. Πολύ σκληρός και 'too white for you' για να πεθάνει ή να μαυρίσει ο Αλέξης Τσίπρας. Σαν άσσο στο μανίκι του έκρυβε το μεγάλο πουλέν του παγκόσμιου κινήματος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α (for the people) τον Okafor. Έτσι το κέντρο της αθηναϊκής χαβούζας πλημμύρισε από χιλιάδες αντίγραφα μίας πατριωτικής αφίσας στην οποία αναγράφονται 'ω του θαύματος' τα εξής:

'Ο παράλυτος θα περπατήσει, ο τυφλός θα δει, ο κουφός θα ακούσει, ο άρρωστος θα αναρρώσει, Σωτηρία, Οικονομική Πρόοδος'.


Χρόνια είχαμε να δούμε γαλανόλευκες στους τοίχους, σε όλες τις γειτονιές, σε όλες τις πλατείες. Το χρώμα του δέρματος δεν έχει καμία σημασία. Αρκεί να τραβάμε τζούρες από γαλανόλευκη. Αλάνια, εκεί κάτου στην Κουμουνδούρου, το έχετε πάει πολύ παρακάτω το πράγμα, δεν μπορούμε παρά να υποκλιθούμε στο μεταφυσικό μεγαλείο της νέας αριστεράς. Τώρα πια όλοι βλέπουμε το πολιτικό σχέδιο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α για έξοδο από την κρίση και ερχόμαστε αντιμέτωποι με την πρωτόγνωρη απειλή της ανάπτυξης. Νομίζαμε ότι απλώς θέλατε ψήφους και δεν ενδιαφερόσασταν για φυλετικά ζητήματα. Η ιδέα της ανάπτυξης, σχεδόν αρχίζει να μας φοβίζει, διότι δεν σας είχαμε πάρει στα σοβαρά. Δεν περιμέναμε τέτοιου είδους ανάπτυξη. Φτάνει πια, αρκετά με τα ανόητα παραμύθια των συντηρητικών. Οι μαύροι έρχονται στην Ευρώπη για να ασπρίσουν, οι λευκοί μεταναστεύουν για να μαυρίσουν και όχι για να εργαστούν όπως διαδίδουν τα έμμισθα φερέφωνα της Ρηγίλλης. Τα τουρμπάνια και οι λευκές στολές είναι 'του κώλου'. Η Ευρώπη θα καθαρίσει από την βρώμα των φυλετιστών που παίζουν παιχνίδια στην πλάτη μας. Η ακουαρέλα μας έχει όλες τις αποχρώσεις του γκρίζου. Όσο περισσότερο τρίψουμε το μαύρο τζίνι, το λευκό θα ξετρυπώσει από το λυχνάρι. Μην είστε κοροϊδα! Η οικονομική ανάπτυξη θα προέλθει από την μεταφυσική αφύπνιση.

ΥΓ1: Το πακέτο του 'Liberation City' είναι πλήρες και καραμπινάτο. Όποιος προλάβει, θα σωθεί. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
ΥΓ2: Λες να είναι διαβολική σύμπτωση; Γιατί κάθε φορά που βλέπουμε μέλη της μαύρης φυλής, μας σκάνε κάποιες ανώμαλες σκέψεις σε σχέση με την απώτατη φυλετική καταγωγή κάποιων 'συναγωνιστών'; Λες;
ΥΓ3: 'Συναγωνιστή', πρόσεχε τον διπλανό σου. Σε κάθε εκδήλωση που δίνεις το 'παρών', αντί να κοιτάζεις κανένα συναγωνιστικό κωλαράκι (το τυρί), καλό είναι να βλέπεις τον νέγρο (του Μoριά) που έχει μεταμφιεστεί σε λευκό και κοιτάζει εκείνος πρώτος το δικό σου το κωλαράκι (η φάκα). Διάλεξε και πάρε μαδαφάκα. Παίζεται, 50% να γαμήσεις και 50% να σε γαμήσουν. It's your choice!

Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

ΝΤΟΥΡΡΟΥΤΙ Ή ΦΥΣΣΑΣ;

Η θεαματική επίθεση της κλαρινοπαρέας Κερατσινίου 'Ταξιαρχία Παύλος Φύσσας' στα γραφεία της Κεντρικής Διοικήσεως της Χρυσής Αυγής στη Μεσογείων απέδειξε διάφορα πράγματα. Το κράτος είναι εγκληματικά μελλοδραματικό και εξαπατάει συστηματικώς τους υπηκόους του. Ο χώρος και ο χρόνος της επιθέσεως εκθέτει πρώτα από όλα το κράτος που παριστάνει πώς είναι ένα πολυτελές μπορντέλο, ενώ είναι ένα ασήμαντο μπορντελάκι του εικοσάρικου ή μίας ταληροπίπας. Η απουσία των σωματειακών ρουβικώνιων υπερανθρώπων από μία τέτοια θεαματική επίθεση προκαλεί με τη σειρά της πρόσθετα ερωτηματικά. Είναι απορίας άξιον ότι μία τόσο πολυδιαφημισμένη 'αναρχική' ομάδα που μπαινοβγαίνει με άνεση στο Μέγαρο αψηφώντας την περίφραξη, αποδεικνύεται ανεπαρκής ώστε να επιτεθεί στα γραφεία της Χρυσής Αυγής και να αναλάβει την ευθύνη. Προφανώς, κρύβονται άλλοι σχεδιασμοί πίσω από αυτή την απουσία και υπάρχει ένα ένοχο μυστικό που φοβούνται ότι συν τω χρόνω θα αποκαλυφθεί πέρα από τη θέλησή τους. Απεδείχθη για ακόμα μία φορά πώς το σκοπούμενο από ετών των διαλελυμένων πολιτικών νεολαιών όλων των κομμάτων, το οποίο επιδέχεται πολλαπλών ερμηνειών για την ιστορική μετάβαση σε ένα αστυνομικό μονοκομματικό κράτος, έρχεται να πληρώσει ο πάντοτε χρήσιμος εσμός των Εξαρχείων.

Πέραν ότι είναι ερασιτέχνες αποδεικνύονται και εντελώς ανεπίδεκτοι μαθήσεως και στοχοποιούνται μόνοι τους. Από ιστορικής απόψεως, 'λάχανα'. Να τους ενημερώσει κάποιος ότι ο Παύλος Φύσσας δεν ήταν αναρχικός, ίσως να μην είχε καν ακούσει για τον Ντουρρούτι. Ούτε ενεργός αντιφασίστας ήταν, ενταγμένος σε κάποια πολιτική ομάδα και το πιθανότερο δεν είχε ψηφίσει ποτέ του. Το ολέθριο λάθος του ήταν ότι είχε πέσει στη λούμπα, όντας ένα μεμονωμένο άτομο και όχι καλυπτόμενο πίσω από κάποια βαρβάτη συλλογικότητα, να μην μασάει τα λόγια του κράζοντας τους φασίστες μέσα από τα τραγούδια του. Η παραπομπή στον Ντουρρούτι είναι αστεία. Ο Ντουρρούτι ήταν στην πρώτη γραμμή και ηγείτο ολόκληρου κινήματος που πολεμούσαν τους φρανκικούς. Ήταν έντονα πολιτικοποιημένος και διεδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στην δημιουργία της παραδόσεως αυτού που ονομάζεται σύγχρονο ευρωπαϊκό αντάρτικο πόλης. Ο Παύλος Φύσσας που ενώ ήταν πολιτικοποιημένος, υπολείπετο στο ότι δεν ανήκε σε κάποιο κίνημα.

Η άστοχη σύνδεση εν είδη παρομοιώσεως ή εξομοιώσεως του Ντουρρούτι με έναν απλό νέο που δεν διέφερε ταξικά από τον μέσο εξαθλιωμένο Έλληνα και απλώς εξέφραζε μέσα από τα τραγούδια την αντίθεση του, έστω με προκλητικό και υβριστικό τρόπο και με όλη την αφέλεια της ηλικίας και των επιρροών που είχε από τον περίγυρό του, δεν είναι ένα ατύχημα, αλλά ένα πολιτικό δυστύχημα. Επειδή όμως όλο αυτό το βιολί με τις επιθέσεις σε γραφεία έχει καταντήσει πολύ βαρετό και μεταπολιτευτικό, θα εστιαστούμε στον σκοπό της επιθέσεως. Το οπτικοακουστικό είναι εντελώς τραγικό. Ένας τυχαίος περαστικός θα μόνταρε ένα πολύ καλύτερο. Οι αερομεταφερόμενοι 'όλα τα σπάω' είναι πολύ χαλαροί, σχεδόν έχοντας τα χέρια στις τσέπες έκαναν την επίθεση. Δεν κάλυψαν τα χαρακτηριστικά τους και πολύ απλώς αποδεικνύουν πώς δεν τους ενδιαφέρει και πολύ η αποκάλυψη της ταυτότητός τους. Γιατί να το κρύψουν άλλωστε...όλοι τους είναι σεσημασμένοι. Αντίθετα, ο Παύλος Φύσσας δεν έκρυψε ποτέ το πρόσωπό του και για χάρη πολιτικής εντιμότητος πρέπει να του το αναγνωρίσουμε.

Από τις ατέρμονες μετακομίσεις των γραφείων της Χρυσής Αυγής λόγω ασκήσεως πιέσεων προς τους εκάστοτε ενοικιαστές χώρων που στεγάζονται αυτά δεν ικανοποιήθηκαν. Προφανώς έχουν απελπιστεί και επιδιώκουν κάτι πιο δυνατό και θεαματικό. Η δολοφονία στο Νέο Ηράκλειο έκοψε σύριζα τα πόδια του αντιφασιστικού συρφετού και αυτό χρήζει αναλύσεως. Έπειτα από ένα τέτοιο αποτρόπαιο γεγονός, ο αντιφασιστικός συρφετός 'το τερμάτισε'. Βρίσκονται προ αδιεξόδου. Η ένταση κορυφώθηκε και επήλθε πολιτική εκτόνωση για όλους. Εφεξής έχουν δύο επιλογές. Να ξεκινήσουν παλικαρίσια το αντάρτικο που το λιβανίζουν εδώ και μία δεκαετία (απίθανο λόγω συνθηκών) ή να δολοφονήσουν εκ νέου. Γνωρίζουν και οι ίδιοι ότι στην δεύτερη περίπτωση τα πράγματα θα πάρουν αρνητική τροπή για τους ίδιους, καθώς θεωρούμε δεδομένο τα αντίποινα. Η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α δείχνει να μην θέλει μία τέτοια εμφυλιοπολεμική κατάσταση στο εσωτερικό της Ελλάδος. Η απόπειρα εμπρησμού από την ντουρρουτική συμμορία ενώ υπήρχαν άνθρωποι σε κλειστό χώρο αποδεικνύει πώς είτε δεν έμαθαν το μάθημά τους από την τραγωδία της Marfin είτε είναι διπρόσωπα καθάρματα ως προς την εγκληματική δράση τους που κατά τα άλλα ενοχλήθηκαν που ο λαός τους χαρακτήρισε δολοφόνους.

Θεωρούμε βέβαιον πώς η στρατηγική επιλογή που θα ακολουθήσουν το επόμενο διάστημα και βάσει επιτελικού σχεδιασμού είναι η πρόκληση ολοκληρωτικής καταστροφής σε υλικές υποδομές. Προφανώς αντελήφθησαν ότι ούτε με τις δολοφονίες κατάφεραν περισσότερα, το αντίθετο συνέβη και επιδιώκουν κάτι μεγαλύτερο. Με δεδομένα ότι έχουν παροπλιστεί ο 'Επαναστατικός Αγώνας' και η ΣΠΦ, δεν έχουν την ποσότητα που θα τους επιτρέψει να καλυφθούν πίσω από μία ομβρέλα ένοπλων οργανώσεων. Η συγκεκριμένη επίθεση της 'Ταξιαρχία Παύλος Φύσσας' αποτελεί πρόβα για το επόμενο στοχευμένο χτύπημα του βαθέως κράτους προκειμένου να ριχτεί νερό στον πολιτικό μύλο. Η ευθύνη είναι όλων όσοι κωφεύουν προκλητικά και δεν εκτιμούν κατά πώς αρμόζει τα σημεία των καιρών. Δεν υπάρχει το 'δεν άκουσα, δεν οίδα'. Όποιος δεν οπλίζεται, πεθαίνει. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Τα χαλκευμένα νομίσματα ονομάζονται ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΗΤΕΙΑ ΚΑΙ ΘΕΑΤΡΙΝΙΣΜΟΣ και όλοι θα καταλάβουμε τί συνέβη στο πρόσφατο παρελθόν, καθότι είναι αυτό που μας δείχνει το μέλλον και αντιστρόφως. Ας έχετε τα μάτια ανοικτά. Δεν μπορούμε να σας τα ανοίξουμε περισσότερο

ΥΠΟΔΟΡΙΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ

Ένα από τα πράγματα για τα οποία δεν πρέπει να καμαρώνουν κάποιοι, δυστυχώς πλειοψηφούντες σε έναν 'χώρο' που ήθελε να επαίρεται για τα 'αεικίνητα' εθνικά και κοινωνικά αντανακλαστικά του, με όπλο τις αποκαλύψεις συνωμοσιών που υφαίνονται στα μετόπισθεν της ιστορίας, είναι η μονολιθική ερμηνεία της ιστορίας και των επιμέρους της. Αλλά είναι κάτι που δεν μπορεί να αποσιωπηθεί άλλο. Ο 'χώρος' επιρρίπτει ευθύνη στην ελληνική κοινωνία 'που δεν ξυπνάει', ώστε να αντιμεταθέσει την παταγώδης αποτυχία του να ξεσηκώσει τις μάζες και να αποκρύψει το γεγονός ότι στις τάξεις του αυτό που συμβαίνει εδώ και δεκαετίες είναι ότι 'παίζουν το πουλάκι τους'. Στο πλαίσιο μίας τίμιας πολιτικής τοποθετήσεως, όπου το 'mutatis mutandis' δεν αποτελεί απλώς λεκτικό σοδιστικό σχήμα, αλλά πηγάζει από βιώματα καλά φυλαγμένα στα κατάβαθα της συνειδητότητας, στο άδυτο που προσεγγίζεται με τον ρομαντισμό του αιώνιου παιδιού που ταυτίζει την μοίρα με το αποφασιστικό σταθερό βήμα κόντρα στις στατιστικές πιθανότητες επιτυχίας, με την περηφάνια ενώπιον της απώλειας και το στερνό χαμόγελο πριν τον τιμημένο θάνατο, αδιαπραγμάτευτο στην επαναστατική ηθική είναι ο σεβασμός του ιδεολογικού αντιπάλου, σε όποιο στρατόπεδο και εάν αυτός ανήκει. Αδιαπραγμάτευτο είναι η απότιση τιμής στο πρόσωπο του αντιπάλου και αυτό μονάχα άνθρωποι που αυτοπροσδιορίζονται επαναστάτες πάνω από ταμπέλες και πέρα από κατηγοριοποιήσεις μπορούν να εννοήσουν στο βάθος. Τον πρώτο λόγο στην απότιση τιμής έχουν οι σύντροφοι και συμμαχητές του εκάστοτε εκλιπόντος. Τον δεύτερο λόγο πρέπει να έχουν όσοι συμμερίζονται το αγωνιστικό πνεύμα ως ανώτερο της ιδεολογικής εμμονής. Τον τρίτο λόγο τον έχει ο λαός που κατατάσσει καθένα σύμφωνα με την προσφορά του. Παραδείγματα τέτοια υπάρχουν στην επαναστατική ιστορία των κινημάτων και ευτυχώς που υπάρχουν.

Οι Εθνικοσοσιαλιστές έχουν αγκυλώσεις που οφείλονται στον φετιχισμό του αγκυλωτού σταυρού. Δεν μπορούν να ξεπεράσουν, όπως κατά τον Λένιν οι αριστεροί τον αριστερισμό και οι κομμουνιστές κατά τον Ντανιέλ Κον Μπεντίτ τον κομμουνισμό την ειδωλολατρεία που απομακρύνει από οποιαδήποτε επαναστατική δραστηριότητα. Οι Εθνικοσοσιαλιστές ελάχιστα σοσιαλίζουν και λιγότερο εθνίζουν και εάν επιμείνουν στην προταγματική του συμβόλου, δεν θα αργήσει ο πολιτικός ενταφιασμός. Έκδηλη η επιρροή που άσκησε ως ταφόπλακα επάνω τους 'Η ζωή εν τάφω' του Μυριβήλη. Ενόσω οι 'αντίπαλοι' έχουν να παρουσιάσουν μάχες, φυλακισμένους και νεκρούς για την πολιτική δράση τους, 'Εθνικιστές' 'Φασίστες' και 'Εθνικοσοσιαλιστές' παρουσιάζουν καρέκλες, βωμούς, έδρανα, ομιλητές με κοινό που δεν μετριέται στα δάκτυλα του ενός χεριού και αναμετρώνται εντός της αυλής τους για το ποιός είναι πιο 'ορθόδοξος' από τον άλλον ή εάν τα αυτοκολλητάκια κολλήθηκαν με απόκλιση μοιρών σε σχέση με την 'ιερή γεωμετρία'. Θεωρούν εύκολο να πλέξουν το ηρωικό εγκώμιο του εκάστοτε 'kamerad' ή να τιμήσουν όσους αποδέχονται ως 'αποκατεστημένους δικούς τους' ή εναρμονίζονται στις στοχεύσεις του κόμματος, δρώντες σαν κουκουέδες της εθνικοφροσύνης που ανεβοκατεβάζουν τους 'ανακηρυχθέντες αγίους' του κόμματος από τους τοίχους του μαυσωλείου. Με λίγα λόγια παραμένουν ειδωλολάτρεις, αποφεύγοντας όπως ο διάβολος το λιβάνι την ουσία. Τους είναι εύκολο να εκφράσουν τον θαυμασμό τους προς ομοϊδεάτες τους ακόμα και εάν αυτοί βρίσκονται στην άλλη άκρη της γης και δεν τους 'γνώρισαν' παρά μέσω απρόσωπων μηνυμάτων, όπως τους είναι εύκολο να γίνουν 'χίλια κομμάτια' για να μην παρεκκλίνουν ένα χιλιοστό από μία ανόητη εσωτερική πειθαρχία που επιβάλλουν οι ίδιοι στον εαυτό τους ή επιβάλλεται από τον 'άνθρωπο που έρχεται και λιγότερο φαίνεται στον ορίζοντα'. Είναι πρόθυμοι να ταξιδέψουν χιλιόμετρα για να γράψουν την ατομική πρόζα τους ή να αποτυπώσουν σε κάποιο ψηφιδωτό την μάσκα τους, αλλά να προσφέρουν απλόχερα και ανιδιοτελώς τον εαυτό τους μερικά στενά από τον μόνιμο τόπο διαμονής τους στην πατρίδα, αποτελεί πρόβλημα.

Ομοιάζουν σε αναχωρητές στην χείριστη εκδοχή αυτών. Υπάρχουν λογιών-λογιών αναχωρητές και ο αναχωρητισμός, μεταξύ άλλων, μπορεί υπό προϋποθέσεις και να αποκτήσει επαναστατική τροπή. Δεν αναχωρούν για να αναχωρήσουν, αλλά για να αποφύγουν το καθήκον που απαιτεί ποικίλες ατομικές θυσίες. Θέλουν να παραστήσουν τους εικονοκλάστες, όμως παραμένουν προσκολλημένοι στη λατρεία των ειδώλων. Όπως εχθρός του καλού δεν είναι το κακό, αλλά το καλύτερο, κατ' αντιστοιχία εχθρός του επαναστάτη δεν είναι ο 'μη επαναστάτης', αλλά ο αντεπαναστάτης. Τέτοιος είναι όποιος φοβάται την επανάσταση και περισσότερο όποιος την αρνείται στους άλλους δια ενεργητικής ή παθητικής εναντιώσεώς του. Αυτός αξίζει την χαριστική βολή και όχι έλεος. Σύντροφοι γινόμαστε στην μάχη και όταν δεν υπάρχει μάχη (περί πολέμου ούτε λόγος) δεν υφίσταται συντροφικότητα, αλλά διαπράττεται ύβρις επί των εννοιών. Και ως γνωστόν, η ύβρις έχει συνέπειες.

Το 2010 δολοφονήθηκε από 'αστυνομικούς' ο αντάρτης πόλης Λάμπρος Φούντας. Σε πολλές αναφορές για τον Λάμπρο διαπιστώνεται, όπως συνηθίζει να κάνει 'το πιο ψυχρό απ’ όλα τα ψυχρά κτήνη', το Κράτος, η μετάδοση της οργουελικής 'αλήθειας' του. Τα μέσα αποπειράθηκαν να περάσουν την γραμμή 'εντάξει, σκοτώθηκε', ώστε όλοι να 'πιάσουμε το υπονοούμενο', δηλαδή τί μπορεί να συμβεί στον καθέναν που θα σηκώσει τα όπλα ενάντια στο κράτος, σε όποιο μετερίζι και εάν τοποθετείται. Τί 'δυνατό' είναι τελικώς το Κράτος! Πόσοι 'αδύναμοι' είμαστε όλοι όσοι αντιστεκόμαστε σε αυτό! Αυτά είναι τα παρεπόμενα τέτοιων πρακτικών από την μεριά του κράτους. Να εμπεδώσουμε τον φόβο, το μοναδικό όπλο δια του οποίου επιτυγχάνει χωρίς ωμή βία την ψυχολογική υποβολή που καλείται 'εθελοδουλεία'. Στα χρόνια της παγκοσμιοποιήσεως που διανύουμε (διότι υπάρχουν και οι ηλίθιοι που πλέον πιστεύουν για λόγο που μόνον αυτοί μπορούν να εξηγήσουν, ότι η παγκοσμιοποίηση τελείωσε) η εμπέδωση αυτού έχει καταστεί κάτι παραπάνω από προφανές. Αυτή είναι η ιδεολογία του κράτους. Όθεν χωρίζει άβυσσος τους κρατιστές από τους αντικρατιστές. Η διγλωσσία του 'χώρου' είναι όπως του φιδιού. Μία πομπώδης φράση του Ιώνος Δραγούμη και καθαρίσαμε. Ότι πίσω από αυτό το γνωστό τσιτάτο φωλιάζει ο πιο ύπουλος μπολσεβικισμός των χρηστών αυτού, δεν επιδέχεται σχολιασμού.

Ο Λάμπρος Φούντας 'σκοτώθηκε', όπως παλαιότερα, ο Χριστόφορος Μαρίνος, συνεπής και αυθεντικός μεταπολιτευτικός αντιεξουσιαστής, 'αυτοκτόνησε'. Το κράτος επιδιώκει πάντοτε να κυριαρχήσει η δική του εκδοχή στην κοινωνία, 'πώς έχουν τα πράγματα ή συνέβησαν τα γεγονότα'. Ότι απλά 'σκοτώθηκε' σε συμπλοκή, είπαν. Ότι ήταν ενταγμένος σε οργάνωση του αντάρτικου πόλης, εν προκειμένω στον 'Επαναστατικό Αγώνα', αυτό κατέστη γνωστό από τους εν ζωή αιχμαλώτους συντρόφους του και δεν αποτελεί αναπαραγωγή φημών από κρατικοδίαιτους παπαγάλους στην υπηρεσία των διωκτικών αρχών. Τιμά ιδιαιτέρως τους εν όπλοις συντρόφους του η συνέπεια με την οποία κρατούν έκτοτε ζωντανή την μνήμη του. Σε αντίθεση με την πλειονότητα των 'Εθνικιστών' και 'Εθνικοσοσιαλιστών' που επιμένουν να είναι απόντες στην αλληλεγγύη τους στους ζωντανούς και είναι πανταχού παρόντες στην νεκρόφιλη απότιση τιμών που έχει ξεπεράσει τα όρια του γραφικού. Τραγική διαπίστωση επ' αυτού αποτελεί η συνεχής παρουσία των 'αντιπάλων' στους δρόμους και η απουσία (πλην εξαιρέσεων) των σφετεριστών ιδεών απ' αυτούς. Οι σφετεριστές ιδεών έχουν νικήσει κατά κράτος τους ιδεολογικούς αντίπαλούς τους στο διαδίκτυο. Εκεί δεν πιάνονται με τίποτα. Τουλάχιστον για όσο θα υπάρχει ο πολιτισμός της πρίζας. Ύστερα, βλέπουμε.

Ο Λάμπρος δολοφονήθηκε σε ενέδρα 'αστυνομικών'. Αυτό που ονομάζουμε 'κοινός νους', καταπίνει αμάσητες 'αλήθειες' που προσφέρονται αφειδώς από διάφορα κρατικά φερέφωνα. Η επίσημη εκδοχή υποστηρίζει ότι ο Λάμπρος και ένας ακόμα ασύλληπτος σύντροφός του 'έπεσαν τυχαία σε κάποιον αστυνομικό έλεγχο'. Μία ψυχραιμότερη εκτίμηση για την παράθεση ενός εύπεπτου σκηνοθετήματος από μέρους των αρχών και των έμμισθων παπαγάλων τους, υιοθετεί μία διαφορετική ερμηνεία. Εμείς κάνουμε λόγο για στοχευμένη ενέδρα, προφανής σκοπός της οποίας ήταν η φυσική εξόντωση και των δύο. Ο Λάμπρος βιολόγος στο επάγγελμα, άριστος επαγγελματίας και άνθρωπος υψηλού κοινωνικού ήθους, αγωνιστική προσωπικότητα που ενέπνεε σεβασμό στους ανθρώπους που συναναστρέφονταν, είχε προχωρήσει σε μεταπτυχιακές σπουδές στη Γερμανία. Θα επισημάνουμε σε αυτό το σημείο ότι το έτος 2010 αποτελεί μία χρονιά ορόσημο για την ελληνική πραγματικότητα. Η πατρίδα μας είχε αρχίσει να εισέρχεται επίσημα στην χρονοδίνη των εθνοκτόνων μνημονίων και να υφίσταται όσα υφίσταται έως σήμερα. Άνθρωποι όπως ο Λάμπρος, παρά τις όποιες ιδεολογικές διαφορές μας χωρίζουν, ήταν ένας άνθρωπος, δίχως να υποτιμούμε άλλους ένοπλους αγωνιστές και συντρόφους του, ο οποίος θα αγωνιζόταν εναντίον της πολιτικής καταστάσεως που επικρατεί μέχρι σήμερα με τάσεις παγιοποιήσεως ενός ιδιότυπου καθεστώτος 'εκτάκτου ανάγκης' του γερμανικού ιμπεριαλισμού. Θεωρούμε αυτονόητο ότι μία χώρα όπως η Γερμανία, μία ηγεμονική δύναμη στην Ευρώπη με ξεκαθαρισμένες από αιώνων ιμπεριαλιστικές τάσεις, η οποία διαθέτει παραδοσιακά ισχυρές μυστικές υπηρεσίες, ότι τον είχαν θέσει από καιρού στο στόχαστρό τους από κοινού με τις εγχώριες υπηρεσίες καταστολής του 'εσωτερικού εχθρού'. Ο Λάμπρος ενοχλούσε με την δράση του και τον συλλογικό αντίκτυπο που προκαλούσε η οργάνωση στην οποία είχε επιλέξει να αγωνιστεί. Τα σιχαμερά φερέφωνα του συστήματος τον παρουσίασαν σχεδόν ως 'σκοτεινός ιππότης της ταξικής πάλης', επιχειρώντας να σπιλώσουν κατ' αυτό τον τρόπο την μνήμη του και να υποβιβάσουν την δράση και τις ένοπλες επιλογές του.

Τα αποκρουστικά επικρεμάμενα πρασινωπά όντα των τηλεπαραθύρων και των σκοτεινών διαδρομών του διαδικτύου, πωλούν πατριωτισμό της οκάς, παρουσιάζοντας τους λαϊκούς αγωνιστές ως κοινούς εγκληματίες, ώστε να αποσιωπήσουν την υποταγή της πατρίδος μας στους πραγματικούς συμμορίτες των διεθνών τραπεζιτικών ιδρυμάτων. Στο κομμάτι που μας αναλογεί δεν κατεβάζουμε αμάσητο το κουτόχορτο που μοιράζει σε μεγάλες ποσότητες το κράτος. Ούτε ο Λάμπρος, ούτε οι σύντροφοί του, ούτε κανείς άλλος από τους 'μαζί τα φάγαμε', οι οποίοι έχουν καταδικαστεί σε εξοντωτικές ποινές και βρίσκονται εδώ και χρόνια όμηροι του κράτους και υφίστανται την εκδικητική μανία του, είναι αυτοί οι οποίοι κατέστρεψαν την πατρίδα μας. Ούτε οι βόμβες, ούτε τα γκαζάκια, ούτε οι απαλλοτριώσεις των ληστρικών ιδρυμάτων που εξαθλιώνουν τον ελληνικό λαό ήταν αυτά που άνοιξαν την κερκόπορτα στις μνημονιακές δυνάμεις και κατοχής της πατρίδος μας. Τον μαγικό κύκλο άνοιξαν οι εξουσιαστές. Και ενόσω οι 'κομμουνιστοσυμμορίτες', όπως αρέσκονται οι 'μεγάλοι πατριώτες' να τους αποκαλούν με ευκολία, καταστρέφουν την πατρίδα στην λογική του τσουβαλιάσματος, οι ίδιοι δεν θα έλεγαν 'όχι' σε μία μόνιμη θέση εργασίας στη 'Siemens' ή να παραχωρήσουν κάποια ελληνικά ξερονήσια εάν το αντίτιμο θα είναι να ανέβουν μισθολογικά κατά λίγες δεκάδες ευρώ.

Την πατρίδα την κατέστρεψαν ανθρωπόμορφα κτήνη με εντυπωσιακές γραβάτες, μεταξωτές κάλτσες και τα λαμέ κοστούμια. Οι 'καθώς πρέπει' της κοινωνίας, τα υποκριτικά σιχάματα που δεν υπηρετούν άλλη ιδεολογία παρεκτός του 'παντελόνιασμα και ύστερα πούλο Ελβετία ή Λατινική Αμερική'. Όπως δεν την κατέστρεψε ο Δημήτρης Κουφοντίνας που έχει περάσει έγκλειστος τα τελευταία 15 χρόνια, όντας αμετανόητος και μη καταδεχόμενος να υπογράψει δήλωση μετανοίας για να τύχει ευνοϊκότερης μεταχειρίσεως. Εν αντιθέσει με πάρα πολλούς Εθνικιστές και Εθνικοσοσιαλιστές που καταδίδουν με μεγάλη άνεση τους συναγωνιστές τους. Δεν την κατέστρεψαν οι δεκάδες αμετανόητοι αιχμάλωτοι της 'Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς', οι οποίοι χλευάζονται από Εθνικιστές και Εθνικοσοσιαλιστές του πληκτρολογίου που 'όλα τα σφάζουν και όλα τα μαχαιρώνουν'. Σιχάματα σαν τον Χριστοφοράκο που αρνείται πεισματικώς να εκδώσει η Γερμανία (καθότι Γερμανός υπήκοος και η Γερμανία ουδέποτε στην ιστορία εκδίδει τους υπηκόους της) είναι αυτοί που κατέστρεψαν την πατρίδα μας και την έσπρωξαν γυμνή στα βράχια. Δραβιδόμορφοι σαν τον Σημίτη και την Αγγελοπούλου, Πυγμαίοι σαν τον Πάγκαλο και τον Βενιζέλο, τον Σαμαρά και όλους αυτούς τους καριόληδες με τις μασονικές ποδιές που τους κατουράνε στα μούτρα οι 'φιλάδελφοί' τους πίσω από κλειστές πόρτες Στοών, αυτοί διέλυσαν την πατρίδα μας.

Αφήστε τις τσικουλάτες και τα γερμανικά όλοι εσείς οι 'Εθνικοσοσιαλιστές', οι 'Φασίστες' και οι 'Εθνικιστές' και ανοίξτε τα στραβά σας μπροστά στην πραγματικότητα. Έχετε καταντήσει γραφικοί Ιεχωβάδες. Χλευάζατε την Αγία Γραφή, αλλά κάνατε Ταλμούδ το 'Αγών μου'. Λατρεύετε τοτέμ και δεν παράγετε ατόφιο ζωντανό πολιτικό λόγο. Αναπαράγετε παλιαντζούρες. Ελάχιστα διαφέρετε από τους οπαδούς της Λούξεμπουργκ και του Πουλαντζά. Η επαναστατικότητά σας εξαντλείται στις λέξεις που στάζουν ιδεατά αίμα και με τις οποίες πασπαλίζετε τα κείμενά σας που δεν αποτελούν αντανάκλαση ούτε των ελαχίστων εκ των πεπραγμένων σας. Κάντε τον απολογισμό σας, τί πράξατε έως τώρα και τί όχι, πόσα προσφέρατε ή δεν προσφέρατε στην πατρίδα, ανιδιοτελώς, χωρίς αγιασμό και δάφνες και αρθρώστε αυθεντικό μεστό πολιτικό λόγο που θα αποτυπώσει εν δικαίω τις πράξεις. Εάν φυσικά έχετε τέτοια πρόθεση. Διαφορετικά, θα είναι χάρισμά σας και το 'Sieg Heil', αλλά στην ξεφτίλα. Η σβάστικα δεν σας κάνει πιο τρομακτικούς, το αντίθετο, σας καθιστά κωμικούς. Δεν σας κάνει πιο πολιτικούς, το αντίθετο, σας καθιστά προκλητικώς απολίτικους. Η επαναστατική πειθώ έρχεται μέσα από τις ηρωικές πράξεις που εμψυχώνουν τον λαό και του δίνουν την απαραίτητη ώθηση να επαναστατήσει και τέτοιες εξ όσων φαίνεται δεν διαθέτετε. Όσο για τους χλευαστές του Τσε και του πόσο 'λίγος' ήταν για αυτούς, ας πιούν κανένα χαμομηλάκι 'για τα λαιμά' και ύστερα να ανοίξουν τον οχετό τους. Ας απαντήσουν στο εξής: Η σβάστικα γιατί είναι επιμελώς κρυμμένη εντός τεσσάρων τοίχων ή στο σεντούκι της γιαγιάς και δεν ανεμίζει περήφανα 'στους δρόμους που σας ανήκουν';

Σας προτείνουμε να διαβάσετε προσεκτικώς την ακόλουθη δημοσίευση, για να αντιληφθούν ορισμένοι ποιοί είναι οι πατριώτες με έναν τρόπο που κάποιοι δεν αποδέχονται για τους δικούς τους λόγους και ποιοί είναι οι προδότες που όλοι αντιλαμβανόμαστε σε αυτή τη χώρα, όπου το 'ετεροκαθορίζειν' έχει γίνει δεύτερη φύση για τον 'χώρο' και τους απελπισμένους αργόσχολους κομπάρσους αυτού.


'Ο Λάμπρος δεν ανήκε σε κανένα. Ήταν 'ο εαυτός του'. Μοναχικός και εξαιρετικά επιλεκτικός στις προσωπικές σχέσεις του, προτάσσοντας για αυτόν την ποιότητα και το ήθος. Ήταν αντιεξουσιαστής, αγνός και ανήσυχος για τα κοινωνικά και εθνικά μας θέματα. Η Υπηρεσία του στην Πολεμική Αεροπορία αποτελεί παράδειγμα της ευρύτητάς των αντιλήψεων του. Ο Λάμπρος δεν ήταν απ’ αυτούς που 'μουτζώνουν' την πατρίδα'.

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟ: Ο ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΣ ΗΤΑΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ;

Πρόσφατα γίναμε μάρτυρες κάποιων εικόνων που παραπέμπουν σε ένα κράτος οπερέτα. Οι εικόνες που είδαμε από τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο Ωραιόκαστρο πρέπει να μας κάνουν λίγο σοφότερους. Τί ακριβώς έγινε είναι γνωστό και μία επανάληψη δεν προσφέρει οτιδήποτε στην ανάλυση. Είδαμε κουκουλοφόρους που στέκονταν πίσω από τις διμοιρίες της ΥΜΕΤ. Οι αστυνομικοί αποτελούσαν το διαχωριστικό τείχος ανάμεσα στους κατοίκους του Ωραιοκάστρου που αντιδρούν για την πειθαναγκαστική και εκδικητική από μέρους του κράτους παρουσία των παιδιών 'προσφύγων' στις σχολικές αίθουσες. Όλα αυτά συμβαίνουν ενόσω το Συμβούλιο της Επικρατείας κατέστησε σαφές ότι δεν υπάρχουν 'πρόσφυγες', αλλά λαθρομετανάστες. Παρόλα αυτά ο πρωθυπουργός Τσίπουρας γράφει στα παλαιότερα των υποδυμάτων του τους κατοίκους και εφαρμόζει το κυβερνητικό πρόγραμμα. Αυτό αποδεικνύει ότι η περίφημη Δημοκρατία είναι μία εννοιολογική μπούρδα. Δεν υφίσταται Δημοκρατία καθοιονδήποτε τρόπο εφόσον υπάρχει εκλεγμένος δικτάτορας που εφαρμόζει ό,τι του καπνίσει. Με λίγα λόγια, η Δημοκρατία αρχίζει και τελειώνει στην ψήφο. Μετά την κατάθεση της ψήφου, ο πολίτης δεν έχει δικαιώματα. Οι πολίτες συνηθίζουν να βλέπουν το δέντρο και χάνουν το δάσος. Βλέπουν τους κουκουλοφόρους που επιτίθενται στους πολίτες που διαμαρτύρονται και δεν αντιλαμβάνονται ότι αυτοί οι κύριοι που εμφανίζονται οπουδήποτε το κράτος βρίσκει εμπόδιο στην εφαρμογή της πολιτικής του, ακάλεστοι όντες και δίχως ποτέ να μπορούν να εξηγήσουν, ποιός μηχανισμός, άλλος από το ίδιο το κράτος, τους ειδοποιεί ώστε να είναι πανταχού παρόντες για να κάνουν αυτό που δεν μπορεί να κάνει υπεύθυνα το κράτος. Όταν το κράτος επιτίθεται ανοικτά εναντίον των πολιτών, διακυβεύεται ο κραταιός μύθος 'Δημοκρατία'. Τί πιο ανώδυνο από κάποιους γνωστούς-αγνώστους κουκουλοφόρους; Στα γεγονότα του Ωραιοκάστρου είδαμε κάποιους από αυτούς τους ασύλληπτους κουκουλοφόρους να επιτίθενται με μανία κραδαίνοντας διάφορα αντικείμενα (μπορεί κανείς να τα χαρακτηρίσει έως και φονικά ανάλογα με τον τρόπο χρήσης τους) καταφέροντας σοβαρά χτυπήματα σε έναν Έλληνα πολίτη που αντιδρά στην μετατροπή της περιοχής του και του σχολείου αυτής σε επιμορφωτικό κέντρο για τα παιδιά των λαθρομεταναστών. Οι περισσότεροι είδαν τους κουκουλοφόρους. Εάν παρατηρήσει κανείς την στάση του σώματος ενός εκ των ασύλληπτων δραστών και εφόσον κατέχει την στοιχειώδης γνώση περί τακτικής χρήσης πιστολιών (Tactical Stance) μπορεί με ευκολία να καταλάβει πώς ο δράστης δεν είναι ένας κοινός μπαχαλάκιας, αλλά αστυνομικός που δεν κατάφερε να ξεφύγει από το ολίσθημα στο οποίο πίπτουν όσοι φέρουν όπλο σε τακτική βάση. Δηλαδή οι αστυνομικοί σε οποιαδήποτε υπηρεσία. Δύναμη της συνήθειας. Όσοι κατέχουν βασικές ή εμπειρικές γνώσεις για την γλώσσα του σώματος (Body Language) γνωρίζουν πώς σε ό,τι αφορά την τακτική χρήση όπλων, ειδικότερα στον τρόπο που μελετάται το 'modus operandi' ενός επαγγελματία εκτελεστή, κεντρικό είναι η αταβιστική στάση του σώματος στον τρόπο που κρατάει το όπλο. Η κίνηση 'βγαίνει' χωρίς σκέψη. Αυτό προκύπτει από την συνήθεια στην οποία έχει εγκλωβιστεί ο κάτοχος του όπλου και η κίνηση 'βγαίνει' μηχανικά. Δεν θα αναφέρουμε επίσης ότι οι αστυνομικοί προμηθεύονται από το πρατήριο της υπηρεσίας συγκεκριμένα είδη, συγκεκριμένους τύπους αθλητικών υποδυμάτων, όπως αυτά που φοράει ο δράστης.

Στις φωτογραφίες που παραθέτουμε, κάνετε τους δικούς σας ανάλογους συνειρμούς σε σχέση με το ανωτέρω σκεπτικό. Εμείς πάντως δεν έχουμε οποιαδήποτε αμφιβολία περί αυτού. Άξιος ο μισθός του...