Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ

Ο 'Κοινός Παρονομαστής' είναι μία εξαιρετική εθνικιστική αρχειακή ιστοσελίδα, η οποία συνδυάζει ποιότητα, σοβαρότητα, άρτια αισθητική και γνώση από μέρους των συντακτών της. Είναι προφανές ότι οι συντάκτες της προέρχονται από τις τάξεις του ΕΝΕΚ. Στους νεότερους δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή η συμβολή του ΕΝΕΚ στο εθνικιστικό κίνημα και μέσω της ιστοσελίδας μπορούν να ενημερωθούν για τα πεπραγμένα των παλαιότερων. Το ΕΝΕΚ αποτελεί 'παρελθόν', ωστόσο πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι με σημαντικούς και καλούς αγώνες στην πλάτη τους συνεχίζουν και στελεχώνουν κινήσεις στο σήμερα και να προσφέρουν κατά πώς κρίνουν βέλτιστον για τον εθνικισμό. Εμείς δεν τασσόμαστε υπέρ ή κατά του ΕΝΕΚ, άλλωστε κάτι τέτοιο θα ήταν εκδήλωση θράσους και ασέβειας. Οι αγώνες τιμώνται από τους ίδιους τους αγωνιστές. Τα όπλα της κριτικής μας ας στοχεύουν τους καρεκλοκένταυρους και τους καναπεδάτους, όχι τους αγωνιστές. Κάποτε πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πώς εάν επιθυμούμε να πάμε ένα σκαλί παραπάνω αυτό που ονομάζεται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο 'κίνημα', πρίν από όλα, οφείλουμε να ωριμάσουμε εμείς οι ίδιοι ως άτομα. Η μικροπρέπεια, η κακεντρέχεια και ο χλευασμός ανθρώπων με προσφορά στον εθνικισμό, ότι δήθεν 'αυτοί είναι ακροδεξιοί' και 'εμείς οι άλλοι είμαστε οι επαναστάτες' κάποτε πρέπει να σταματήσει. Εάν είναι κάποιοι άνθρωποι που συγκαταλέγονται στους παραγνωρισμένους και παρεξηγημένους του 'χώρου', δεν είναι άλλοι από τους εκδότες βιβλίων εθνικού προβληματισμού. Το τσουβάλιασμα όλων σε ένα σακί συνιστά επιπολαιότητα. Δεν είναι όλοι 'έμποροι'. Η προσφορά αυτών των ανθρώπων είναι τεραστία για όσους είναι σε θέση να κατανοήσουν τί σημαίνει να υπάρχει χάρη σε αυτούς, σε καθεστώς αριστερής τρομοκρατίας με δεκάδες βομβιστικές επιθέσεις και δολοφονικές ενέργειες σε βάρος τους, εθνική διανόηση σε μία χώρα σαν την Ελλάδα, όπου η αριστερή θολοκουλτούρα έχει επικρατήσει κατά κράτος.

Επί σειρά ετών, οι περισσότερες δημοφιλείς ιστοσελίδες του 'χώρου' που φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια εδώ και εκεί και δεν έχουν οτιδήποτε αξιόλογο να προσφέρουν στην εθνικιστική κοινότητα πέρα από μία ανταγωνιστική διάθεση όσον αφορά την επισκεψιμότητα ή την επικριτική φραξιονιστική διάθεση. Ανεξάρτητα εάν συμφωνούμε στην εθνικιστική αντίληψη και τις πολιτικές επιλογές των συντακτών της ιστοσελίδας 'Κοινός Παρονομαστής', το αξιόλογον δεν θα αποσιωπηθεί από εμάς. Την συνιστούμε σε όσους επιθυμούν να μάθουν περισσότερα για την ιστορία του εθνικιστικού κινήματος των δύσκολων χρόνων της μεταπολίτευσης. Ο εκλειπών Ιωάννης Σχοινάς, ιδρυτής του εθνικιστικού εκδοτικού οίκου 'Νέα Θέσις' προήρχετο από το ΕΝΕΚ. Ήταν ένας εκ των πλέον αξιόλογων ανθρώπων του κινήματος και η προσφορά του στην εθνικιστική διανόηση δεν πρέπει να λησμονηθεί από κανέναν. Η 'Νέα Θέσις' έχει εκδώσει πολλά από τα πλέον αξιόλογα βιβλία εθνικού ενδιαφέροντος, χωρίς τα οποία, ίσως πολλοί εξ ημών δεν θα ήμαστε αυτοί που είμαστε σήμερα. Αυτό ας το βάλουν καλά μέσα στο μυαλουδάκι τους ορισμένοι νεοκλήδες του 'χώρου', τα κείμενα των οποίων στάζουν αίμα και τολμούν να κρίνουν ως 'ακροδεξιούς' ανθρώπους που δεν λύγισαν ύστερα από δεκάδες βομβιστικές επιθέσεις, δολοφονικές ενέδρες και οικονομική καταστροφή, ενόσω αυτοί, ως συνήθως, έπιναν ανέμελοι το φραπεδάκι τους κουτσομπολεύοντας. Σεβασμός σε αυτούς που κράτησαν 'Θερμοπύλες' στην εποχή τους και σήμερα κάποιοι έχουν το 'προνόμιο' να πουλάνε ιδεολογικές μεγαλοστομίες χάρη στους αγώνες που έδωσαν άλλοι. Αυτά 'φίλοι Εθνικοσοσιαλιστές' που εύκολα ασκείτε κριτική. Όταν οι 'ακροδεξιοί' έδιναν μάχες στους δρόμους, εσείς δεν είχατε σκάσει από το αυγό σας και δεν υπήρχατε ούτε ως νοητική σύλληψη στα αχαμνά του πατρός σας. Η χειρότερη εκδοχή της Δημοκρατίας. Να επιτρέπεται στον τυχάρπαστο και τον ανόητο να λένε 'ελεύθερα' την γνώμη τους.

Κοινός Παρονομαστής: http://koinosparanomastis.blogspot.com/



Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

Η ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΠΟΛΛΑΠΛΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟΝ 'ΧΩΡΟ'

Όταν το μότο 'Δεσμά & Πειθαρχία' (B/D), 'Κυριαρχία & Υποταγή' (D/S) , 'Σαδισμός & Μαζοχισμός' (S/M), είναι αυτό που κινεί τους τροχούς της ιστορίας του 'χώρου'...

Οι κωμικοί θαμώνες του 'χώρου', ως παιδιά αυτής της κοινωνίας, δεν θα μπορούσαν να εξαιρεθούν από ό,τι αφορά τις ψυχικές ασθένειες που ταλαιπωρούν τους 'πολυαγαπημένους συνανθρώπους' τους. Είναι γνωστό ότι οι θαμώνες του 'χώρου' είναι τόσο ειλικρινείς με τον εαυτό τους και με τους άλλους, έως σημείου, αποδεικνύονται σε κάθε περίσταση απολύτως ανεπαρκείς ως προσωπικότητες στην έκφραση αισθημάτων αγάπης και αλληλεγγύης στα μέλη του ίδιου του 'Volk' που υποτίθεται ότι υπερασπίζονται μετά μανίας, δίκην ιδεολογικής αφοσιώσεως. Ως αδέκαστοι κριτές, δεν ανέχονται παρεκκλίσεις στην γραμμή της σχιζοφρένειας. Η διγλωσσία αποτελεί χαρακτηριστικό φασιστών. Δεν διαθέτουν το σθένος να υπερασπιστούν τις ιδέες τους, τα κότσια να υπερασπιστούν τους συναγωνιστές/συντρόφους τους, το στοιχειώδες αίσθημα ατομικής ή κινηματικής τιμής. Είναι δυνατόν να αγαπήσουν τους 'συνανθρώπους' τους; Ούτε καν. Είναι τόσο υποκριτές που εκτίθενται μόνοι τους. Οι 'αντιρατσιστές', παρουσιάζουν υψηλότερο δείκτη θεαματικής ανθρωπιάς. Οι φασίστες είναι ασθενείς. Πρέπει να τους κατανοήσουμε. Διαφορετικά θα τους μοιάσουμε. Στον 'χώρο' που περιγράφουμε, συμβαίνει το εξής, απερίγραπτο με λόγια ή συνενόηση στη νοηματική. Ακόμα και εάν κάποιοι, βάσει των συμπτωμάτων που εμφανίζουν, αναγνωρίσουν την ασθένεια γύρω τους, είναι βέβαιον ότι θα εμφανίσουν μία εγγενή αδυναμία-άρνηση να παραδεχτούν ότι η περιγραφή αποτυπώνεται στο πρόσωπό τους, δηλαδή ότι το κείμενο καθρεφτίζει την προσωπικότητά τους. Κάθε πρόσωπο αποτελεί αντανάκλαση του κινήματος, της συντεχνίας ή της φατρίας που ανήκει. Στην συνολική δραστηριότητά του (θεωρητική κατάρτιση και πρακτική), πόσο αφοσιωμένος, θαρραλέος, μαχητικός, σοβαρός, πιστός, συνεπής είναι, αντανακλάται η συντεχνία του. Οι πράξεις του έχουν αντίκτυπος στο κίνημα, την συντεχνία ή την φατρία του. Με άλλα λόγια, εάν το πρόσωπο που υποστηρίζει τον φασισμό είναι κοινώς 'τραχανάς', 'μπακλαβάς' ή 'μπουγάτσας', τότε 'χέσε ψηλά και αγνάντευε'. Εάν επί του συνόλου τα πρόσωπα που απαρτίζουν ένα κίνημα εμπίπτουν στις ως άνω κατηγορίες, δηλαδή είναι 'τραχανάδες', 'μπακλαβάδες', 'μπουγάτσες', τότε συνολικά 'χέζουμε ψηλά και αγναντεύουμε'. Τόσο απλά.

Στην αρνητική και διαστρεβλωμένη αίσθηση της κοινότητος αγώνος, ως άλλου μέσου καταπίεσης στο πλαίσιο της εκμεταλλευτικής καπιταλιστικής κοινωνίας, οφείλεται η έλλειψη υπεύθυνων ατόμων που μπορούν με την ατομική στάση ζωής τους να αναδείξουν την κοσμοθεωρία μας. Η ανευθυνότητα σε ατομικό επίπεδο, η έλλειψη ακεραιότητος, η πλήρης ανυπαρξία ηθικής ή μία στρεβλή ηθική που δεν διαφέρει από αυτήν των μικροαστών, η έλλειψη αγωνιστικού πείσματος, η ανυπαρξία συνέχειας στο χρόνο, η ισχνή πίστη στις κινηματικές δομές-βάσεις, αποτελούν ορισμένα καραμπινάτα συμπτώματα που βασανίζουν αυτό που κάποιοι αφελείς και πάντοτε προδομένοι ονομάζουν 'κίνημα' ή κάποιοι άλλοι πιο επιτήδειοι και πονηροί κατσαπλιάδες ιδεών και αγώνων, 'λαός'. Ένας αγωνιστής που επηρεάζει δια του παραδείγματος άλλους αγωνιστές, ωθώντας τους στην σωστή κατεύθυνση, αποτελώντας πρότυπο στον επαναστατικό αγώνα, πολιτικό βαρόμετρο στην κρίση και τις αποφάσεις τους, ισοδυναμεί με μία λαοθάλασσα άβουλων που διανύουν χιλιόμετρα σε πορείες διαμαρτυρίας, κατευθυνόμενοι, ωστόσο, άοπλοι 'προς την νέα Ρώμη'. Οι ανεύθυνοι δεν αισθάνονται υπόλογοι για το καλό ή το κακό, για το σωστό ή το λάθος, για ό,τι έκαναν και ό,τι δεν έκαναν. Κατά παράδοξο τρόπο, έχουν ιδιαίτερα ισχυροποιημένο ένα αίσθημα περί 'αλάθητου', 'ακλόνητου', 'αυταπόδεικτου', 'αδιαμφισβήτητου' όσον αφορά τις πράξεις τους. Θεωρούν πώς είναι αυθεντίες, πολυπράγμονες, πολυτάλαντοι, ότι επειδή 'έχουν', μπορούν κιόλας. Επ' ουδενί αισθάνονται μέλη μίας ευρύτερης κατάστασης, που είναι το κίνημα ή ο λαός στην αυθεντική έκφρασή τους, δηλαδή οργανικές ενότητες που εκφράζονται μαχητικά στις διεκδικήσεις τους. Τουναντίον, δεν αισθάνονται ότι έχουν να αποδείξουν οτιδήποτε στους γύρω τους, ότι είναι αδιαπραγμάτευτη η προσωπικότητά τους. Στην πραγματικότητα, τους φτύνουν και νομίζουν ότι βρέχει, τους υβρίζουν και νομίζουν ότι οι ύβρεις στοχεύουν σε άλλους. Ωστόσο συγχωρούνται, ως παιδιά αυτής της κοινωνίας, επειδή αποτελούν μία στάλα στον ωκεανό της ψυχικής ασθένειας που έχει υπερκαλύψει επί του συνόλου την κοινωνία.

Η διαταραχή ήταν παλαιότερα γνωστή ως σύνδρομο πολλαπλής προσωπικότητας 'multiple personality syndrome'. Αφορά μία ψυχική κατάσταση κατά την οποία, ένα μόνο πρόσωπο, εμφανίζει δύο ή και περισσότερες διαφορετικές ταυτότητες, με την κάθε μία προσωπικότητα, να αντιλαμβάνεται και να αλληλεπιδρά διαφορετικά με το περιβάλλον. Οι διανοητικοί αέρινοι τύποι παρουσιάζουν μεγαλύτερες πιθανότητες να ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Ο υπερεγκεφαλισμός τους οδηγεί στην διαμόρφωση προσωπικοτήτων 'alters' προκειμένου να ανταποκριθούν στις ανάγκες του περιβάλλοντός τους. Όσο πιο διανοητικοί είναι οι τύποι, τόσο πιο ανεύθυνοι οι 'alters'. Συχνά αγνοούν οτιδήποτε για την μία ή την άλλη προσωπικότητά τους, δεδομένου ότι θεωρούν πώς είναι μία ενιαία προσωπικότητα. Στην περίπτωση όπου έχουμε 'ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας', ο Μινχάουζεν φαντάζει 'γατάκι' μπροστά τους. Είναι επιστήμονες του ψεύδους και της παραπλάνησης. Όχι όμως ιδιαίτερα έξυπνοι, όταν έχουν απέναντί τους άλλους ευφυέστερους. Ελέγχονται και χειρίζονται πολύ εύκολα, καταπίνουν το παραμύθι αμάσητο και σε ευχαριστούν για αυτό. Οι λεγόμενες 'άλλες' προσωπικότητες προκύπτουν αυθόρμητα και ακούσια και λειτουργούν ανεξάρτητα μεταξύ τους. Η διάγνωση απαιτεί τουλάχιστον δύο προσωπικότητες να παίρνουν συνήθως τον έλεγχο της συμπεριφοράς του ατόμου, και μία μεγάλη σχετικά απώλεια μνήμης. Σύμπτωμα της διαταραχής είναι η σοβαρή αμνησία, η οποία δεν μπορεί να ερμηνευτεί ως κοινή αφηρημάδα. Το 1994, ο Αμερικάνικος Ψυχιατρικός Σύνδεσμος αντικατέστησε τον όρο 'Διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας' με τον όρο 'Διασχιστική Διαταραχή της Ταυτότητας'. Στη διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας, η μνήμη και άλλες πλευρές της συνείδησης χωρίζονται μεταξύ των 'alters' (κάθε διαφορετική προσωπικότητα ονομάζεται 'alter'). Ο αριθμός των 'alters' που έχει αναγνωριστεί από τους διάφορους ιατρούς ποικίλει από δεκάδες σε εκατοντάδες. Υπάρχουν αναφορές χιλιάδων ταυτοτήτων να κατοικούν στον ίδιο άνθρωπο. Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός ονομάζει αυτές τις διαφορετικές ταυτότητες που βρίσκουν καταφύγιο στον ίδιο άνθρωπο, δαιμόνια, τα οποία έχουν διαφορετικά ονόματα. Το ίδιο συμβαίνει με τις διαφορετικές ταυτότητες που αντικατοπτρίζουν 'alter' προσωπικότητες στον ίδιο άνθρωπο. Οι ιατροί δεν φαίνεται να συμφωνούν για το τί είναι ένας 'alter'. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι η διαταραχή οφείλεται σε καταπιεσμένες αναμνήσεις, κυρίως παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης. Οι αποδείξεις αυτού του ισχυρισμού έχουν αμφισβητηθεί και είναι πολύ λίγες οι αναφορές για την εμφάνιση της διαταραχής σε παιδιά. Διόλου αβάσιμος ο ισχυρισμός μας για τους αντιφασίστες, αποδίδοντάς τους πώς 'τους βίαζαν όταν ήταν μικροί'. Δεν λέμε κάτι άλλο από το προφανές: Ότι είναι 'διχασμένες προσωπικότητες' και δεν έχουν ουσιαστική ευθύνη για την κατάστασή τους. Χρήζουν ψυχιατρικής παρακολούθησης, όπως καταγράφεται από τον Τσεζάρε Λομπρόζο (βλέπε 'Οι Αναρχικοί', εκδόσεις Ισνάφι). Καμία μομφή περί 'ρατσισμού' μπορεί να μας αποδοθεί ή να σταθεί ως κατηγορία. Ομιλούμε με επιστημονικά δεδομένα που μπορούμε να παραθέσουμε οποιαδήποτε στιγμή. Διάσημο παράδειγμα διχασμένης προσωπικότητας είναι αυτό της Sybil Dorset, από την οποία πήρε το όνομά της η γνωστή ταινία 'Sybil' (1976). Προσαρμόστε τα όσα παρατέθηκαν στην περίπτωση των θαμώνων του 'χώρου' και θα ανακαλύψετε ότι πέρα από τις νοητικές διαταραχές ή διαστροφές, η 'ρίζα του κακού' τοποθετείται στα παιδικά χρόνια. Κανείς φυσιολογικός άνθρωπος έχει άλλη ανάγκη να παραβρίσκεται δίπλα σε αναλφάβητους, συμπλεγματικούς τύπους, 'ουγκ', άτομα με σαδομαζοχιστικές τάσεις, εθισμένους που έχουν τοποθετήσει στην ίδια νεοναζιστική αποσκευή μαστίγια, λάδια, γούνινες χειροπέδες, ροζ σβάστικες, latex στολές SS με έφεση στο BDSM. Ανώμαλοι στον Εθνικοσοσιαλισμό δεν χωράνε και θα πάρουν πούλο. Θέλουμε ανθρώπους με ιδέες, με προσωπικότητα, που αγαπούν την ιδέα και τον αγώνα. Οι νεοναζί που εμφορούνται από απέχθεια προς την κοινωνία και αρέσκονται σε μία ομήγυρης συμπλεγματικών, ας μείνουν στον 'χώρο'. Τελικά παίρνουν αυτό που τους αξίζει, όπως όλοι, βρίσκουν τον προορισμό τους, ανακαλύπτουν τον πραγματικό εαυτό τους ή ξεγελούν τον εαυτό τους ότι είναι 'υγιείς'. Όσοι βρίσκουν σε αυτές τις γραμμές τον εαυτό τους, συνίσταται να παρατήσουν τον ESM ('Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας'-'European Stability Mechanism') και να πιάσουν το BDSM. Η πολιτική έχει αρρενωπότητα, έχει θηλυκότητα, δεν ήταν, δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ για ουδέτερους...

Η προσωπικότητα (ή ταυτότητα ), ορίζεται ως κάποιος σχετικά ανθεκτικός και διαρκής τύπος ή τρόπος αντίληψης, σχέσης και σκέψης για το περιβάλλον και τον εαυτό του ατόμου, που εκδηλώνεται σε ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών-προσωπικών πλαισίων και καταστάσεων. Οι καταστάσεις προσωπικότητας διαφέρουν μόνον κατά το ότι ο τύπος αυτός ή τρόπος δεν παρουσιάζεται σε τόσο ευρύ φάσμα πλαισίων και καταστάσεων. Κάθε μία από τις προσωπικότητες έχει τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο αντίληψης, συμπεριφοράς, σχέσεων με το περιβάλλον, τύπο αναμνήσεων. Κάθε μία κυριαρχεί και ελέγχει τη συμπεριφορά του ατόμου σε διαφορετικές περιόδους. Η μετάβαση από τη μία προσωπικότητα στην άλλη είναι ξαφνική και απότομη και συνδέεται με κάποιο ψυχοκοινωνικό στρες. Οι προσωπικότητες είναι ξεχωριστές η μία από την άλλη και εκφράζουν διαφορετικές μη συντεθειμένες πλευρές της ταυτότητας (αλλά και της μνήμης και της συνείδησης) του ατόμου. Για παράδειγμα ένα άτομο μπορεί να έχει μία ντροπαλή και με εμφανείς αναστολές προσωπικότητα (ο πιο συνηθισμένος πρωτογενής τύπος προσωπικότητας), μία άλλη που είναι ζωηρή και ελευθεριάζουσα στα 'κατ' ιδίαν', μία τρίτη που είναι εχθρική και καχύποπτη. Οι προσωπικότητες δίνουν διαφορετικά ονόματα στον εαυτό τους και μπορεί να αναφέρουν διαφορετικές ηλικίες (συνήθως μικρότερες από την πραγματική), διαφορετικό φύλο ή μία από την άλλη, διαφορετική καταγωγή. Η κάθε μία προσωπικότητα μπορεί να μη γνωρίζει την ύπαρξη των άλλων προσωπικοτήτων, οπότε είναι μόνον ενήμερη για περιόδους χρόνου που δεν ξέρει τί έγινε. Μπορεί, όμως, και να γνωρίζει στοιχεία ή λεπτομέρειες των άλλων προσωπικοτήτων, να ακούει ή να βλέπει τί κάνουν και να έρχεται σε σύγκρουση με αυτές. Ο αριθμός των προσωπικοτήτων ή καταστάσεων προσωπικότητας ποικίλλει από 2 και υπερβαίνει τις 100. Σε μία ευρεία μελέτη ο μέσος αριθμός ήταν 7 και στις μισές των περιπτώσεων πάνω από 10. Άτομα με τη διαταραχή αυτή βιώνουν κενά της μνήμης που αντιστοιχούν στην κατάληψη του εαυτού από κάποια άλλη προσωπικότητα. Μία προσωπικότητα που θέλει να πάρει τον έλεγχο του εαυτού μπορεί να μπει στη συνείδηση του ατόμου παράγοντας ψευδαισθήσεις (π.χ. ακουστικές ψευδαισθήσεις που δίνουν εντολές).

Πολλοί κλινικοί ψυχολόγοι θεωρούν ότι η μακρόχρονη ατομική δυναμική ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να συνθέσει τις διαφορετικές προσωπικότητες σ' ένα ολοκληρωμένο εαυτό. Η ύπνωση και η συνέντευξη αμυτάλης μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας για να διευκολύνουν την προσέγγιση των προσωπικοτήτων. Ορισμένοι θεραπευτές χρησιμοποιούν τώρα γνωστική θεραπεία για να βοηθήσουν τη σύνθεση του εαυτού του ασθενή. Όσον αφορά τα φάρμακα, δεν έχει βρεθεί ειδική φαρμακευτική αγωγή. Τα αντικαταθλιπτικά μπορεί να είναι αποτελεσματικά σε συνυπάρχουσα κατάθλιψη, αν και ο ρόλος τους στη 'Διασχιστική Διαταραχή της Ταυτότητας' δεν έχει μελετηθεί συστηματικά. Οι πάσχοντες παρουσιάζουν τα εξής συμπτώματα: Κατάθλιψη, εναλλαγές της διάθεσης, αυτοκτονικές τάσεις, διαταραχές του ύπνου (αϋπνία, εφιάλτες, υπνοβασία), άγχος, κρίσεις πανικού και φοβίες, κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών, καταναγκασμούς, ψυχωτικά συμπτώματα (για παράδειγμα ακουστικές και οπτικές ψευδαισθήσεις), διατροφικές διαταραχές. Μην πιαστείτε κορόιδα και καλέσετε τις πληροφορίες καταλόγου, μην σπεύσετε να ρωτήσετε τους ειδικούς. Πλέον μπορείτε να γίνετε αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες της γενικότερης κλινικής κατάστασης μέσω μίας επίσκεψης γνωριμίας στα κατά τόπους γραφεία και στέκια του 'εθνικιστικού κινήματος'. Πείτε 'ουγκ' όλοι μαζί σε στάση λωτού. Για διαλογισμό μιλάμε, μην πάει αλλούς ο νους σας...στην διανόηση του πρωκτού...

Κυριακή, 1 Ιανουαρίου 2017

Θάνατος στους Προδότες-Λευτεριά στην Ελλάδα!

Ο τίτλος προέρχεται από την παραλλαγή του μότο που οικειοποιήθηκε η βρετανική 'National Action' που ετέθη 'εκτός νόμου' από την βρετανική κυβέρνηση εξαιτίας των 'τρομοκρατικών ενεργειών' τους. Είναι ανόητο να θέτουν τις οργανώσεις 'εκτός νόμου', δεδομένου ότι τα μέλη τους δεν κινούνται 'εντός νόμου'. Οποιαδήποτε εθνικιστική/εθνικοσοσιαλιστική οργάνωση στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον είναι εξ ορισμού 'παράνομη'. Δεν χρειάζεται νιονιό για να το κατανοήσει κανείς. Παγκοσμιοποίηση και Πολυπολιτισμικότητα συνεπάγονται 'διαγραφή' των εθνών, των φυλών και των πολιτισμών τους. Είναι γεγονός πώς αμφότερες παγκοσμιοποίηση και πολυπολιτισμικότητα ως αλλοτριωτικές έννοιες έχουν επικρατήσει στη συνείδηση της πλειονότητας των ανθρώπων ως δύο μη αναστρέψιμα. Ότι πρέπει να ζήσουμε με αυτά και ότι δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Ο φιλόσοφος Χέρμπερτ Μαρκούζε μίλησε για διάφορα. Άλλοι είχαν αυτιά να ακούσουν και άλλοι δεν άκουσαν από συμπλεγματισμό, μόνον και μόνον εξαιτίας της εβραϊκής καταγωγής του, δικαιώνοντας την ρήση του Ντε Μονταίν 'Στη ζωή μου είδα πολλούς ανθρώπους οι οποίοι κατάντησαν να είναι ολοκληρωμένοι βλάκες από την υπερβολική δίψα για γνώση'. Ο 'χώρος' αποτελείται στην πλειοψηφία του από τους ολοκληρωμένους βλάκες που αναφέρει ο Μονταίν. Από τους άβουλους αυτούς ανθρώπους που στερούνται κριτικής ικανότητος και δημιουργικής αντιλήψεως και ανακυκλώνουν ζητήματα που θα κούραζαν και έναν παλαιοντολόγο. Σπάνια έχουν να επιδείξουν πνεύμα ανατρεπτικό. Σιγοσβήνουν μέσα στην αντιγραφή των ηλιθιοτήτων που προωθούν οι αντιφασίστες. Για παράδειγμα, παίζουν 5Χ5 οι αντιφασίστες, σπεύδουν και οι 'χωρικοί' να παίζουν και αυτοί 5Χ5. Αλλά είναι 'εθνικιστικό 5Χ5' και επειδή η τοποθεσία που παίζεται το τόπι είναι 'ελληνικό έδαφος'. Μετά ακολουθεί και το μότο 'Το 5Χ5 μας ανήκει επειδή στην αρχαία Ελλάδα το έπαιζαν οι πρόγονοί μας'. Εύλογα, το Δρομοκαϊτιο είναι πολύ κοντά για κάθε εθνικιστή που ασπάζεται τέτοιες αντιλήψεις. Ο 'χώρος' ζέχνει. Μούχλα, λέρα, βρωμιά και έχουνε μπλεχτεί στα σκατά. Προσπαθούν να επιδείξουν την μεγάλη μόρφωσή τους, ότι είναι 'γραμματιζούμενοι', ότι 'κατέχουν', ότι 'γνωρίζουν', ενώ είναι ολοκληρωτικά ανίκανοι να διαχειριστούν την πιο απλή υπόθεση στην ζωή τους. Μονάχα οι βλάκες μπορούν να είναι ολοκληρωμένοι και τους περιέγραψε και ο Ευάγγελος Λεμπέσης. Είναι χρήσιμοι, διότι δίχως αυτούς η ευφυϊα θα είχε εξαντλήσει κάθε περιθώριο λογικής σκέψεως. Η βλακεία είναι απαραίτητο συστατικό. Είναι το αλατοπίπερο της ζωής. Χωρίς ηλίθιους θα νιώθαμε μία αβάσταχτη μοναξιά.

Όταν κληθούν να αποδείξουν την αταλάντευτη πίστη στις ιδέες τους, τότε τους πιάνουν τα κλάμματα, γίνονται Βαλάντηδες και Μπούκουρες, θέλουν τον δικηγόρο τους, διψούν, θέλουν να πάνε για κακάκια ή ξεφτιλίζονται μόνοι τους, αποκηρύσσοντας με ελάχιστα σκαμπίλια ή άνευ αυτών τις ιδέες τους και είναι πρόθυμοι να κάνουν οτιδήποτε για να βγουν από την δύσκολη θέση. Να καταδώσουν τον διπλανό τους με την δικαιολογία ότι 'εάν δεν το κάνουν αυτοί, θα το κάνει κάποιος άλλος', να συνεργαστούν με τον εχθρό για την ατομική προβολή ή καταξίωσή τους. Όλα αυτά τα κάνουν οι 'γενναίοι Σπαρτιάτες' που δεν έχουν το ηθικό σθένος να πράξουν την ελάχιστη ατομική θυσία και ουκ ολίγες φορές έχουν παραδώσει εθνικά και φυλετικά σύμβολα στον εχθρό, χωρίς καν να δώσουν την μάχη τους. Και επειδή ο πονηρός νους όλων υμών, θα φαντασιωθεί πώς αναφερόμαστε στους χρυσαυγίτες, σας διαψεύδουμε λέγοντας πώς οι μεγαλύτεροι ξεφτίλες που υπάρχουν στον 'χώρο', ως επί τω πλείστον, προέρχονται από το δορυφορικό σύμπαν της Χρυσής Αυγής. Από την δεξαμενή των 'αυτόνομων'. Είναι οι πονηρούληδες που κρατούν μεσοβέζικη στάση, καιροφυλακτώντας να αρπάξουν μία θεσούλα. Από τέτοιες πολιτικές πουτανίτσες βρίθει ο 'χώρος'. Όσο δεν γίνεται το χατίρι τους, διατηρούν μία επικριτική στάση απέναντι στη Χρυσή Αυγή. Στον βαθμό που γίνει το χατίρι τους, εξελίσσονται στα αθλιότερα κομματόσκυλα. Πόσοι 'αυτόνομοι' έχουν γλείψει κατουρημένες ποδιές χρυσαυγιτών για να κερδίσουν μία θεσούλα ή ένα μεροκάματο στη δούλεψή τους! Πολλοί, πάρα πολλοί. Πόσοι έχουν γράψει στα αρχίδια τους τη Χρυσή Αυγή και τις θέσεις και τα μεροκάματα; Λίγοι, πάρα πολύ λίγοι. Αυτά για να είμαστε ακριβείς. Πολλοί εκ των 'αυτόνομων' μπαινοβγαίνουν στη Χρυσή Αυγή και πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες στους 'συντρόφους' τους. Είναι πολλοί εκ των 'αυτόνομων' που πουλάνε πληροφορίες για να έχουν την εύνοια του κόμματος. Είναι κοινά σκουπίδια που θα μπορούσαν να είναι οτιδήποτε μπορεί να τους προσφέρει μία αίσθηση ατομικής προβολής ή καταξιώσεως στα μάτια της κοινότητος. Στην ψυχή τους είναι λαμόγια, όχι πάντως 'εθνικιστές'. Υπάρχουν 'εθνικιστές' που δεν διαφέρουν από τους 'ανθέλληνες' που καίνε την ελληνική σημαία, επειδή για αυτούς είναι εξίσου 'ένα κομμάτι ύφασμα'. Όταν ο ραγιαδισμός έχει εξαπλωθεί στην μικροαστική λογική του εμποράκου, τί μπορεί να περιμένει κανείς από τους ολοκληρωμένους βλάκες που αποτελούν και αυτοί με τη σειρά τους παιδιά αυτής της κοινωνίας. Υπάρχουν και οι υπεραγορές του 'χώρου'. Διαλιέχτε από βιβλία, βρακιά, μπλούζες, σημαίες, μέχρι πατάτες, αγγούρια, ντομάτες, γαμπρούς, νύφες. Όλα σε τιμή ευκαιρίας! Ξεπουλάνε λέμε! 1 κιλό βιβλία μαζί με 1 κιλό ραπανάκια, ό,τι πάρετε κοστίζουν μόλις 14,88 για να κάνουνε και την 'έξυπνη' προπαγάνδα τους, οι μπετόβλακες!

Ο Μαρκούζε μίλησε για την μαζική κουλτούρα, για το πέρασμα από τις ψευδείς ανάγκες στις πλαστές ανάγκες. Τέτοιες ανάγκες έχουν δημιουργηθεί στον 'χώρο'. Ανέκαθεν υπήρχαν, υπάρχουν, θα υπάρχουν. Να φοράς το μπλουζάκι για να είσαι ο 'εθνολεζάντας', να είσαι ο 'προφίλ-advance' με το εντυπωσιακό Facebook, να είσαι το σπουργιτάκι του Twitter και να προβάλεις τα μπράτσα ή τα κωλομέρια σου στο Instagram μπας και δεις χαρά στα σκέλια σου. Να είσαι το κάτι που δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση αντανάκλαση του εαυτού σου στο πεδίο του αγώνα. Τί να τα κάνουν τα γυμναστήρια και τις πολεμικές τέχνες όταν κάτι λιμοκοντόροι αντιφασίστες τους ξεβρωκώνουν στο πεζοδρόμιο, επειδή τους λείπουν το τσαγανό, η μαγκιά, η αλητεία, το πείσμα, η πίστη σε αυτό που είναι. Ακόμα και εάν ένας εθνικιστής μείνει στον κόσμο αυτό, οφείλει να υπερασπιστεί την ταυτότητά του, αυτό που πρεσβεύει, αυτό που είναι. Είναι ντροπιαστικό να βλέπεις τους ιδεοληπτικούς αντιφασίστες να υπερασπίζονται τα κωλόπανά τους με τέτοιο ζήλο και από την άλλη να βλέπεις τους 'εθνικιστές' να εγκαταλείπουν θέσεις μάχης με το παραμικρό. Τις μωρές παρθένες, τις κότες τις τρίλυρες τις μακροπουπουλάτες τις είδαμε όλοι όταν άρχισαν οι διώξεις εναντίον της Χρυσής Αυγής. Έως τότε, όλοι ήταν 'εθνολεζάντες' με παραλλαγή πόλης, μαύρο μπλουζάκι, μπράτσα και κονιόρδοι. Μετά έβαλαν την ουρά στα σκέλια και πήγαν για νάνι. Μας έσπασαν τα τύμπανα από το κακάρισμά τους.

Το εβραιόψυχο διαλυτικό πνεύμα που έχει αλώσει τα πάντα σε αυτή την κοινωνία, η αναβολή της πράξης, η ανάθεση στην αόρατη αρχή, η ανευθυνότητα έναντι του ατομικού καθήκοντος, είναι αυτά και άλλα πολλά που έχουν διαβρώσει το 'χώρο' από δεκαετιών και τα παιδιά του που αναζητούν τον κηδεμόνα που θα τους τραβήξει από το χέρι για να πράξουν τα δέοντα. Το είπαμε πρωτύτερα. Παιδιά αυτής της κοινωνίας. Άρρωστη η κοινωνία επί του συνόλου. Άρρωστοι και τα παιδιά της. Σπαθάτες κουβέντες για ελληνικά αυτιά. Τί περιμένετε να σας κάνει ένας Περίανδρος ρε κεφτέδες; Τράβηξε όσα τράβηξε αυτός ο άνθρωπος και έχετε το θράσσος να αξιώνετε να ηγηθεί της όποιας προσπάθειας για να σας ξελασπώσει ακόμα μία φορά; Διαβάστε τί σας λέει. Δεν αφήνει καμία απορία. Ξεκάθαρα μιλάει ο άνθρωπος. Ούτε ένας από εσάς δεν έχει την μαγκιά ή την προκατάληψη να γίνει αφέντης του εαυτού του και να οδηγήσει τα πράγματα, κάνοντας έστω πλάτη στον Περίανδρο για να τα πούμε όπως έχουν τα πράγματα; Ούτε ένας ή μία από εσάς; Τόσο ξεφτίλες είσαστε που κρύβεστε πίσω από τους αγώνες του και προσπαθείτε να αποφύγετε τον δρόμο της ατομικής θυσίας; Αυτό είσαστε; Eθνοαυνανιστές;

Είναι γεγονός πώς η αντίσταση στα σχέδια που απεργάζεται το σύστημα πατώντας σε αυτά τα δύο, (παγκοσμιοποίηση-λαθρομετανάστευση/πολυπολιτισμικότητα-νεοτρομοκρατία) αποτελεί ζητούμενο. Η αντίσταση σε παγκόσμια κλίμακα δεν ήταν και δεν είναι η αναμενόμενη. Και αυτό διότι είναι σε αντιστοιχία με αυτά τα δύο ήταν και είναι πολύμορφη και πολυπλόκαμη. Η μετάλλαξη που προήλθε εξαιτίας αυτών δεν άφησε ανέγγιχτο κάποιο κομμάτι της ζωής μας. Από την καθημερινότητα έως τις αντιλήψεις μας στα πολιτικό, θρησκευτικό, πολιτιστικό επίπεδα. Μας έπιασαν στον ύπνο, άκαπνους, άοκνους, απροετοίμαστους, και δεν είχαμε το περιθώριο να εστιαστούμε προς τα πού να στρέψουμε στην πολεμική μας. Στο θρησκευτικό κομμάτι; Στο πολιτικό κομμάτι; Στο πολιτιστικό κομμάτι; Πού; Πρόκειται για μετωπική επίθεση. Το σύστημα έχει αντιτάξει ένα πολυδαίδαλο μηχανισμό που αλώνει τα πάντα και σε υψηλή συχνότητα. Ο μηχανισμός μας έχει φυλακίσει στον ίδιο τον εαυτό μας. Είμαστε αιχμάλωτοι της ίδιας της σκέψης μας. Η σκέψη μας παίζει παιχνίδια. Κάποιοι παίζουν παιχνίδια με τον νου μας. Πρέπει να απεγκλωβιστούμε. Πρέπει να κάνουμε κομμάτια την ύλη-το υλικό φθαρτό σώμα για χάρη του άυλου-της αθάνατης ψυχής. Η κατάσταση αντανακλάται στους γελοίους ακροδεξιούς που όλοι γνωρίζουμε ποιοί είναι, πώς είναι, πόσοι είναι, γιατί είναι. Ωστόσο, τους αφήνουμε να μολύνουν την σκέψη όσων νέων διακατέχονται από μαχητικό πνεύμα και έχουν όρεξη να ριχτούν στην μάχη. Όσο αναστέλλουμε την τιμωρία τους, άλλο τόσο γινόμαστε θύματα του ίδιου του εαυτού μας, παρά των ίδιων. Ο εχθρός είναι ο εαυτός μας, όχι οι άλλοι. Για να αγωνιστούμε πρέπει να έχουμε πείσει τον εαυτό μας: Ότι θέλουμε να αγωνιστούμε και ότι μπορούμε να αγωνιστούμε. Πρέπει να σκοτώσουμε την παθητικοποίηση μέσα μας. Πρέπει να προβούμε σε 'ρήξη και ανατροπή' με τον ίδιο τον εαυτό μας. Πρέπει να κηρύξουμε πόλεμο στον εαυτό μας. Ειδάλλως, ο Έβολα είναι αχρείαστος και καλύτερα να τον διαβάσουν οι άσχετοι, καθότι έχουν περισσότερες πιθανότητες να πράξουν τα δέοντα σε σχέση με τους 'εθνικιστές' που τα θεωρούν ούτως ή αλλιώς 'τετριμμένα'. Αυτά εξαιτίας της προπαγάνδας με την οποία μας βομβαρδίζουν νυχθημερόν και δεν μας αφήνουν περιθώριο να σκεφτούμε.

Κάποιοι αντιστάθηκαν, κάποιοι αντιστέκονται και κάποιοι θα συνεχίσουν να αντιστέκονται. Επειδή ο όρος 'κίνημα' αναφέρεται τακτικά στα πηγαδάκια του 'χώρου' και κάποτε πρέπει να το κάνουμε πιο συγκεκριμένο, τί εννοούμε επ' αυτού, πρίν από όλα οφείλουμε να σταθούμε με ειλικρίνεια απέναντι στην πραγματικότητα. Κίνημα υπάρχει μονάχα όταν υπάρχει σκοπός, στόχευση, προοπτική μέλλοντος χρόνου. Όταν υπάρχουν συνειδητές μάχες στο θέατρο του εθνικού-κοινωνικού-φυλετικού πολέμου. Όταν δεν υφίστανται τα προηγούμενα, είναι ανόητο να επικαλείται κανείς τον όρο 'κίνημα'. Από την στιγμή που το κάνει, τότε έχουμε μία πρώιμη ένδειξη για την κομμουνιστική ψυχολογία του. Είναι ήδη μολυσμένος από το κομμουνιστικό δηλητήριο και ελλοχεύει ο κίνδυνος να χειραγωγήσει σε ατραπούς επικίνδυνες όσους παραμείνουν αφελείς. Να μην το κρύψουμε άλλο. Υπάρχουν κομμουνιστάκια μέσα στο εθνικιστικό κίνημα που μολύνουν με τις ουτοπικές ιδέες τους την πορεία αυτού. Ο 'χώρος' δεν τους απομονώνει και δεν τους εκδιώκει, οπότε το καθήκον αυτό επαφίεται σε εμάς. ελευθερία εκλογής αφεντικών, δε καταργεί ουτε τα αφεντικά ούτε τους σκλάβους', είπε σε κάποιο σημείο ο Μαρκούζε. Για να αρνηθούμε την ανάθεση σε κάποια 'αρχή', ξένης προς ημάς, τον ρόλο του εντολοδόχου ή του διαχειριστή της ζωής μας, πόσο μάλλον του αγώνος μας, οφείλουμε να κινητοποιηθούμε μόνοι μας. Με αυτενέργεια, με ατομική πρωτοβουλία, με αγωνιστικό πάθος ακόμα και εάν κάνουμε λάθος. Κανείς δεν έγινε αγωνιστής εν μία νυκτί. Χρειάζεται η άσκηση, όπως στην γυμναστική. Δεν πρόκειται να κάνεις το τέλειο σώμα με μία προπόνηση. Χρειάζεται να γίνει εσωτερικό βίωμα η ένταξη της ασκήσεως στο καθημερινό πρόγραμμά μας. Χρειάζεται το πείσμα για να γίνεις καλύτερος. Θα πλακωθείς, μπορεί και να σε πλακώσουν, εάν δεν φας δεν θα ρίξεις και τούμπαλιν. Εάν δεν πονέσεις, δεν θα μπορέσεις στη συνέχεια να πονέσεις τον εχθρό. Όπως είχε πει ο Νίτσε: 'Όποιος δεν φοβάται τον εαυτό του, δεν μπορεί να προκαλέσει φόβο'.

Χρειάζεται να αποκτήσουμε μοναδικές εμπειρίες, δυνατές συγκινήσεις, να βιώσουμε ανεπανάληπτα πράγματα, να κατηφορήσουμε στις πηγές της εθνικής και φυλετικής μαντικής και να ανηφορήσουμε σε πνευματικά μονοπάτια, να επικοινωνήσουμε με τον έναστρο ουρανό για να κατανοήσουμε τί συμβαίνει επί της γης, πρέπει να κάνουμε πολλά. Ο ριζοσπαστικός εθνικισμός είναι το μονοπάτι του λύκου. Πρέπει να γευτούμε το αίμα μας και των αντιπάλων μας για να μπορέσουμε να αισθανθούμε κυνηγοί και κυνηγημένοι. Γοητεία έχουν και τα δύο. Ο αγωνιστής γνωρίζει πολύ καλά ότι πρέπει να τα γευτεί στον ίδιο βαθμό. Κανείς δεν θα είναι εσαεί κυνηγός και εσαεί κυνηγημένος. Διόλου σημασία έχει η σειρά. Αυτό που μετράει πάνω από όλα είναι το ασίγαστο πάθος και η ακόρεστη δίψα για αγώνα, για θυσία, για πόλεμο, για ιδανικά. Ένα γραμμάριο μάχης ισοδυναμεί με τόνους θεωρίας. Οι αγωνιστές δεν εκκινούν από την ορθότητα της τάδε ή της δείνα θεωρίας, επειδή ταιριάζουν στην συνείδησή τους ή φοριούνται άνετα στον καιρό τους. Ο αγωνιστής φορτώνει με εμπειρίες, γίνεται ένας νέος άνθρωπος, περνάει από εντάσεις, κλιμακώσεις, μεταμορφώνεται σε κάτι νέο που ίσως ούτε ο ίδιος είχε ποτέ του φανταστεί. Είναι το κάλεσμα της μοίρας. Αναγνωρίστε το κάλεσμα, ανταποκριθείτε, ορμήστε με λύσσα και φοβέρα. Είναι ο σκοπός της ζωής μας. Μην κάνετε πίσω, ποτέ. Μην προδώσετε αυτό που είσαστε, ποτέ. Αγνοήστε την σάπια κοινωνία και την προώθηση. Δεν ζούμε για τη λέζα και το χαρτί, αλλά για μία μαγική εκστατική στιγμή. Ναι, σύντροφοι, καλώς καταλάβατε, αυτό είναι η ζωή. Νυν υπέρ πάντων ο αγών!

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ 'BONG', ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ (Ψ)ΩΡΑ

Σε αυτό το ιστολόγιο δεν χαριζόμαστε σε κανέναν πούστη και σε καμία πουτάνα που κάνουν business στο όνομα του εθνικισμού. Ο ασκός του Αιόλου άνοιξε και δεν θα κλείσει εάν δεν τελειώσουμε με όλα αυτά τα σκουπίδια που έχουν κάνει τον εθνικισμό ένα άσυλο ανιάτων για να κατασπαταλήσουν τον χρόνο της πατρίδας μας. Άπαντες να είστε βέβαιοι ότι αυτό που αρχίσαμε, θα το τελειώσουμε με όποιο κόστος και όποιες απώλειες, τόσο για εμάς όσο για εσάς. Μην απαττάσθαι. Θα το κόψουμε το σχοινί, θα το τερματίσουμε το παιχνίδι, θα βιώσετε την φρίκη να τα βάζετε με αποφασισμένους. Θα τα κάνουμε πουτάνα και θα παρακαλάτε γονυπετείς να σταματήσουμε. Οι πύλες της κολάσεως άνοιξαν και σας περιμένουμε ως δούλους. Μην ξεχνάτε πώς κλειδοκράτορες στην κόλαση είμαστε εμείς και εμείς θα επιλέξουμε ποιοί από εσάς είσαστε άξιοι να βασανιστείτε μέχρι θανάτου σε αυτήν. Δεν έχουμε χρόνο να σπαταλήσουμε με κακής ποιότητας σάρκες.

Η ακροδεξιά παράγκα που έχει στηθεί στην μεταπολιτευτική Δημοκρατία της Ελλάδας αποτελεί τον κυριότερο εχθρό του Εθνικισμού. Ένα συνονθύλευμα φιλοϊσραηλινών, αντικομμουνιστών, νεοδεξιών, απολίτικων πατριωτών, οι οποίοι έχουν μπερδέψει την πούτσα με την βούτσα και προκαλούν ζημία με την διαιώνιση μίας αρρωστημένης κατάστασης στον εθνικισμό. Ποιόν να πρωτοπιάσουμε και να μην λερωθούμε; Αχνιστά σκατά μυρίζουν όλοι τους. Στο σήμερα, το όργανο γελοιοποίησης του εθνικισμού είναι η εφημερίδα για να τυλίξει κανείς τα ψάρια ή να σκουπίσει τον κώλο του. Ladies and Gentlemen, σας παρουσιάζουμε την 'Ελεύθερη (Ψ)Ώρα'. Πρόκειται για την εφημερίδα που ομολογουμένως έχει καταφέρει το ακατόρθωτο. Να συνενώσει σε ένα απίστευτο μείγμα τα ασυγκέραστα. Να φλερτάρει με το απόκομμα της Χρυσής Αυγής (το κόμμα που έχει βουλευτή τον μπογιατισμένο σατανιστή Καιάδα που δεν ξέρει να αρθρώσει λέξη και είναι από την λαϊκή συνοικία του Αιγαλέου), ενώ παράλληλα παίζει και τον αγωνιστή Περίανδρο Ανδρουτσόπουλο, οι σχέσεις του οποίου με το κόμμα δεν είναι και οι καλύτερες. Αυτό δεν είναι συνένωση εθνικών φωνών, αλλά ένα ακαδημαϊκό μπουρδέλο χωρίς κόκκινο φωτάκι. Η εφημερίδα αυτή αποτελείται από άτομα που εάν δεν είχαν βρει στέγη για να εκφράσουν την πολιτική σχιζοφρένειά τους, θα ήταν τρόφιμοι ψυχιατρείου. Δεν θα αναφερθούμε στις αποκαλύψεις που έχουν δει το φως της δημοσιότητας για τον αποθανών ιδρυτής της, καθότι προέρχονται από αλλότριες πηγές και δεν τις υιοθετούμε για όλους τους λόγους του κόσμου. Όμως, τα διάφορα καθίκια που έχουν βρει κατάλυμμα σε αυτήν δεν θα αφήσουμε να συνεχίσουν το παιχνίδι τους στην πλάτη των εθνικιστών. Το εκπληκτικό στην όλη υπόθεση είναι ότι οι αφελείς νομίζουν πώς στην εφημερίδα αυτή εργάζονται εθνικιστές. Απαττάσθαι. Το έχει αποκαλύψει απογοητευμένος ο αποθανών Στυλιανός Παττακός. Η εφημερίδα αυτή ζέχνει μπολσεβικισμό. Στην εφημερίδα για μπακαλόγατους εργάζονται μπολσεβίκοι που κάνουν κουμάντο στο τί θα γραφτεί και τί θα δημοσιευτεί. Είναι προφανές ότι μία εφημερίδα σαν αυτή, με έδρα της την περιοχή των Εξαρχείων, με το εθνικοταλιμπάν προφίλ που πλασάρεται στις σελίδες της, που δεν έχει ενοχληθεί καθόλου από τους 'αντιεξουσιαστές', που δεν έχει δεχτεί έστω μία επίθεση, είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει άπαντες.

Όπως στο ίδιο φύλλο χωράει ο Μιχαλολιάκος με τον Περίανδρο, το ίδιο χωρούν το δωδεκάθεο που πλασάρουν οι αριστεροί με την χριστιανοταλιμπάν κατάνυξη που θυμίζει την έτερη μπακαλοφυλλάδα του παρακράτους, 'Στόχος'. Μαζί με τον Παϊσιο, χωρούν ο Λιακόπουλος και τα 'Ορφικά' του Πασσά. Σκέτο πουταναριό η 'Ελεύθερη (Ψ)ώρα'. Ανταγωνιστές και συνεταιράκια στην φόλα ο 'Στόχος' και το 'Μακελείο' του σχιζοφρενούς trash Στέφανου Χίου. Όλα τα ακροδεξιά απολειφάδια έχουν μαζευτεί σε αυτήν. Εκμεταλλεύονται την αγνή αναζήτηση μίας όασης εθνικής ανάτασης μέσα στον κυκεώνα της θολοκουλτούρας και πουλάνε αέρα κοπανιστό. Δεν διαφέρουν από τους σιχαμένους ανθρώπους που μας κατακλύζουν στην καθημερινότητά μας. Από τους οπαδούς του βολέματος, του ρουσφετιού, της λαμογιάς, της αρπαχτής, της ατομικής προβολής, από τους νοσταλγούς της παλαιάς Ελλάδας των πολιτικών παθών, κλπ. Θα αντιμετωπιστούν δυσανάλογα, όπως τα άλογα. Στην Ελλάδα θα σηκωθεί ένα κίνημα εκδίκησης που δεν θα έχει προηγούμενο. Ένα κίνημα λαϊκών τιμωρών που θα τσακίσει τα κόκκαλα των εκμεταλλευτών της λαϊκής δυσανεξίας. Η ανοχή στην ακροδεξιά παράγκα τέλειωσε. Έρχεται η Δικαιοσύνη. Ήρθε η ώρα να φοβηθείτε...

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΛΑΛΙΣΤΑΤΟΥΣ ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ ΤΟΥ 'ΧΩΡΟΥ'

Όταν κάτι εξηγεί τα πάντα, ταυτόχρονα δεν εξηγεί τίποτα. Αυτό αποτελεί μία ψυχολογική ερμηνεία για την κατάσταση που επικρατεί στον 'χώρο'. Με το περιβόητο 'άνοιγμα' του 'χώρου' στην κοινωνία, κάτι που μεταφράστηκε σε περισσότερες ψήφους, αλλά και περισσότερους κομπάρσους που κινούνται ως δορυφόροι στον 'χώρο', εντός, εκτός και επί τα αχαμνά αυτού, ένα νέο είδος 'εθνικοβλαμμένων' έχει ευδοκιμήσει στις τάξεις του. Παλαιότερα, οι βλαμμένοι του 'χώρου' κλείνοντας στους τέσσερις τοίχους και κανείς δεν ασχολούνταν μαζί τους. Την έβγαζαν με 'Sieg Heil' στο παρεϊστικό και στο αλλιώτικο. Τώρα τα τείχη έπεσαν και άνοιξαν οι πύλες της κολάσεως. Αυτό το είδος δεν αποτελεί κάτι το νέο, κάτι ξεχωριστό. Πρόκειται για τέως λαϊκούς αποτυχημένους στην πλειοψηφία τους, οι οποίοι μυρίστηκαν πώς ο 'χώρος' έχει φαγάκι και τρύπωσαν μπας και δουν καμία λησμονημένη άσπρη ημέρα από το άθλιο μικροαστικό παρελθόν τους. Πολλοί εξ αυτών κρίνονται τουλάχιστον από φυσιολογικής απόψεως από δύσμορφοι έως απαράδεκτοι, από ψυχολογικής απόψεως 'κατά λάθος ελεύθεροι', από ιδεολογικής απόψεως 'Πιάσ' το αβγό και κούρευ' το' και από θάρρους 'χέσε μέσα'. Τα παπαγαλάκια έβγαλαν γλώσσα και άρχισαν να αμφισβητούν, ακόμα δεν έσκασαν απ' τα αβγά τους. Κάτι κωλονεοδημοκράτες την είδαν πιο 'Straight Edge' δεξιάρες, κάτι μπερδεμένα κομμούνια, κάτι πρώην πασοκτζήδες που κατανόησαν τελικώς ότι ο σοσιαλισμός είναι μονάχα εθνικός-όπερ ναζιστικός, κάτι λαοσίτες με δόσεις βοριδισμού και φιλοεβραϊλα αλά κρεμ, και δεν συμμαζεύεται. Για τα σκουπίδια της 'αυτονομίας', ούτε λόγος. Πολύ μπλα-μπλα και στην κορφή κανέλα. Ελάχιστοι μπορούν να αρθρώσουν σοβαρό πολιτικό λόγο ν' ασκήσουν σεβαστή, ωστόσο μη αποδεκτή, κριτική σε βάρος όλων όσοι δραστηριοποιούνται στον ριζοσπαστικό εθνικισμό και το εθνικιστικό αντάρτικο πόλεων. Πολύ ελάχιστοι, μα πάρα πολύ ελάχιστοι είναι αυτοί. Όλοι οι υπόλοιποι, μπορείτε να φάτε φασολάδα, και ένα και δύο πιάτα, άμα σας παίρνει. Λοιπόν, ψοφίμια του 'χώρου', ακούστε εδώ να μάθετε δύο πραγματάκια, πρώτον διότι πήρε ο κώλος σας αέρα και θα μας κρυώσετε και δεύτερον μπας και ξεστραβωθείτε, που δεν το πιστεύουμε ότι μπορεί να συμβεί. Κατηγορούν τους ΑΜΕ, τους C18 και άλλες μαχητικές εθνικοσοσιαλιστικές ή ριζοσπαστικές εθνικιστικές οργανώσεις, με φαιδρά επιχειρήματα του τύπου: 'Έλα μωρέ, τί κάνουνε, γράφουν συνθήματα, βάζουν κανένα γκαζάκι, καμία φωτίτσα, κτλ'. Τιποτένιες εθνοκουράδες, δεν σας έχουμε δει να κάνετε ούτε αυτά, διότι για παραπάνω ούτε συζήτηση. Για καμία ψήφο είσαστε και μετά πάλι νάνι. Τί κάνουν αυτές οι οργανώσεις, οι οποίες σας έχουν ξελασπώσει και οι αναρχικοί δεν έχουν μπει στα σπίτια σας, το ξέρουν όσοι αντιλαμβάνονται το βάρος ενός αγώνα και δεν στέκονται στην εύκολη κριτική του φραπέ.

Επειδή τα βιβλία δεν τα αγοράζετε για να τα διαβάσετε, αλλά για να διακοσμήσετε την βιβλιοθήκη σας και να το παίζετε διαβασμένοι, εάν γνωρίζατε στοιχειωδώς κάποια πράγματα που αφορούν τον στρατό, θα αναγνωρίζατε πώς ο μοναδικός τρόπος για να αισθανθεί κανείς την πατρίδα του, το έδαφος που έχει την δυνατότητα να πατήσει, πρέπει να περπατάει και να κινείται διαρκώς για να γίνει ένα με αυτό. Αλλά πού! Όταν ο Θεός μοίραζε μυαλό, είχατε κρυφτεί σε κάποιο λαγούμι. Οι καθημερινοί άνθρωποι περπατούν στους δρόμους και έρχονται σε επαφή με το περιβάλλον τους, το γνωρίζουν, το μαθαίνουν σπιθαμή προς σπιθαμή και δεν μπαίνουν στο αυτοκίνητό τους και η επόμενη στάση είναι στο παρκάρισμα έξω από το γραφείο που εργάζονται. Αυτό υπάγεται στην δημοσιοϋπαλληλική στάση ζωής και μάλλον αποδεικνύει τον κύριο λόγο που το ΠΑΣΟΚ έκανε την Ελλάδα ένα απέραντο τσιφλίκι δημοσίων υπαλλήλων. Αυτά δίδαξε η πασοκοκρατία, μαμ, κακά και νάνι, μπάνια του λαού, αρπαχτές και ρουφιανιλίκι. Ο 'χώρος' δεν θα μπορούσε, σαν 'παιδί' αυτής της κοινωνίας, να διαφέρει από τα άλλα 'παιδιά'. Σάμπως, οι νεοδημοκράτες είναι καλύτεροι; Ας υποθέσουμε ότι 'δεν είσαστε καθημερινοί άνθρωποι' και 'είσαστε ξεχωριστοί'. Μία φορά εθνικιστές δεν είσαστε, όσο διανοούμενοι και εάν το παίζετε στις συναναστροφές σας. Ξερόλες, ατσάκωτοι, ημιμαθείς, αλαζονικοί, εγωιστές, με λίγα λόγια ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΔΕΣ.

Οι νυχτερινές επιδρομές με τα σπρέι ή τα φλεγόμενα μπουκάλια ανά χείρας, μόνο χάσιμο χρόνου δεν είναι για εμάς. Για εσάς όλα κοστολογούνται και λογίζονται χάσιμο χρόνου. Καβάλα στα μηχανάκια, τα ποδήλατα, τα αυτοκίνητα ή ποδαράτοι, έχουμε μάθει τις γειτονιές μας απ' έξω και ανακατωτά, όπως δεν τις ξέρει κανείς άλλος. Αυτή η γνώση, δεν είναι καθόλου άχρηστη, όπως πολλοί νομίζουν από εσάς. Όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο, η μάχη κόντρα στους προδότες δεν θα δοθεί ούτε στα δικαστήρια, ούτε στο κοινοβούλιο, ούτε στο διαδίκτυο. Η μάχη κόντρα στους προδότες δίνεται καθημερινά, γειτονιά τη γειτονιά. Τα ατέλειωτα ξενύχτια στους δρόμους μας προσφέρουν χίλιες φορές περισσότερα απ' όλες τις δίκες κι όλες τις κλαψιάρικες καταγγελίες των ανθελλήνων μαζεμένες. Στην τελική, αρκούν τα χαμόγελα που σκάμε όταν βλέπουμε συνθήματα στον δρόμο ή όταν ακούμε καυστικά σχόλια στη θέα τους. Και για να σας θυμίσουμε κάτι πρόσφατο, για την αξία των κόπων μας, όχι πολύ πίσω, όσοι θυμόσαστε το ανθρωποκυνηγητό με τους Αλβανούς δραπέτες της φυλακής των Τρικάλων, θα θυμόσαστε ότι ποδαράτοι και με λίγο τύχη από τις κλοπές οχημάτων γύρισαν σχεδόν όλο τον ηπειρωτικό κορμό της Ελλάδας. Όσοι πάλι γνωρίζουν, ειδικές δυνάμεις ελληνικής αστυνομίας και ελληνικού στρατού, εκατοντάδες έως χιλιάδες άνδρες για όσους γνωρίζουν περισσότερα επί του θέματος, δεν κατάφεραν να συλλάβουν τους δραπέτες και μάλιστα ο τελευταίος τους την έσκασε και πέρασε και τα σύνορα. Παρόλο που είχαν τα μέσα, ένας ποδαράτος έγινε καπνός. Ήταν εκπαιδευμένοι και δεν ήταν κοπρίτες σαν πολλούς που παριστάνουν τους 'εθνικιστές' και δεν έχουν σηκωθεί από το γραφείο τους και δεν έχουν τσακωθεί ούτε με το μαξιλάρι τους. Τα ποδαράκια μας τα έδωσε ο Θεός για να τα χρησιμοποιούμε. Από μυαλό ούτε συζήτηση. Τουλάχιστον έχετε ακόμα τα πόδια σας. Κάτι είναι και αυτό. Δουλέψτε τα και 'η νίκη θα'ρθεί'.

Η ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΗ ΒΟΜΒΑ ΤΗΣ ΑΔΡΑΝΟΥΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ

Το μεγαλύτερο έγκλημα για τους επαναστάτες είναι η καταγραφή στιγμών αδράνειας στο προσωπικό ημερολόγιό τους. Έγκλημα δεν αποτελεί μία εσφαλμένη πρακτική που δοκιμάστηκε και απέτυχε. Η επανάσταση καταγράφεται ως ιστορική απόπειρα. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί για την επιτυχία της όπως και κανείς δεν μπορεί να προδικάσει την αποτυχία της. Εάν δεν δοκιμάσεις, δεν μπορείς να έχεις άποψη. Είναι το λάθος πολλών ιστορικών, οι οποίοι από την ζεστή πολυθρόνα του γραφείου τους, συγγράφουν ολόκληρους τόμους διατυπώνοντας κρίσεις πάνω σε γεγονότα και σε πρόσωπα, για τα οποία δεν γνωρίζουν οτιδήποτε ουσιαστικό πέραν όσων κατάφεραν να συγκεντρώσουν δεξιά και αριστερά, έκοψαν και σύρραψαν κατά πώς ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία τους ή την αντίληψή τους. Και στις δύο περιπτώσεις, ένας μη αυτήκοος, μη αυτόπτης, και το χειρότερο ίσως παντελλώς άσχετος με τις επαναστατικές ζυμώσεις, διατυπώνει ακλόνητα συμπεράσματα με δυναμική αλήθειας, τα οποία μεταβιβάζονται δυστυχώς από γενιά σε γενιά. Κάπως έτσι τα ψέματα και οι ανακρίβειες γιγαντώνονται με την πάροδο του χρόνου και ολόκληρες γενιές καταλήγουν να πιστεύουν ένα αρχικό ισχνό και ίσως όχι δόλιο ψεύδος, που όμως επιβίωσε για τον λόγο ότι κανείς δεν έπαψε να το πιστεύει ή επειδή ήταν αρκετά πειστικό για να είναι αληθινό. Η μάζα αρκείται στις επικεφαλίδες. Αρκούν λίγες επιτυχημένες επικεφαλίδες για να παραμυθιαστούν ολόκληρες γενιές. Και αυτή είναι η ιστορία του καιρού μας.

Λάθη δεν κάνει μονάχα αυτός που αδρανεί. Σίγουρα κανείς δεν θα βρεθεί να τον κατηγορήσει. Όλο το βάρος πέφτει σε αυτούς που τολμούν, έστω κάνοντας 'λάθη'. Και εδώ τίθεται το ερώτημα: Ποιό είναι το σωστό και ποιό το λάθος για εμάς; Ποιός θα μας τα ορίσει αυτά; Ποιός θα μας δώσει ντιρεκτίβες και ποιός θα μας δικάσει; Και στον μονόλογο με τον εαυτό μας λέμε: Μην τους λογαριάζετε, σας φθονούν επειδή δεν σας έμοιασαν. Θα ήθελαν, μα δεν τα κατάφεραν. Θα ήθελαν, μα δεν μπορούν. Θα ήθελαν να μπορούν, μα κατάλαβαν πώς δεν θέλουν. Η αδράνεια μεταμορφώθηκε στο βλάσφημο τέρας που περιέγραψε η καταραμένη Μαίρη Σέλλεϋ. Σε αυτό το συρραμένο τέρας από τα αταίριαστα κομμάτια της κακίας. Τα άδεια φύλλα του ημερολογίου είναι απαραίτητα και αυτά για να καλύπτεται το κενό. Όχι για να σπάσει η μονοτονία ή να υπάρξει το περιθώριο ανάκτησης δυνάμεων. Χωρίς πολλά-πολλά και άλλες ανούσιες επεξηγήσεις, απλά γιατί έτσι πρέπει. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί σε μέρες χαλεπές, όπου οι σκέψεις και οι πράξεις των επαναστατών δεν πρέπει να χωρούν στις σελίδες. Και εάν αυτό το ημερολόγιο πάλι δεν είναι από χαρτί, είναι του μυαλού. Εκεί όπου καταγράφονται με ανεξίτηλο μελάνι όλα τα παραπάνω και δύσκολα σβήνονται.

Ο κίνδυνος της εναπόθεσης των ελπίδων στην νοητή και μη ημερολογιακή ροή αποτελεί τροχοπέδη για την επανάσταση και τους επαναστάτες. Οι εξελίξεις μας έχουν ξεπεράσει ως άτομα και λιγότερο ως επαναστάτες και αυτό είναι μία πικρή παραδοχή. Η επανάσταση δεν περιμένει με το ρολόι στο χέρι. Οι επαναστάτες το ίδιο. Συνάμα είναι και ψευδαίσθηση που καλλιεργείται από το σύστημα. Το σύστημα θέλει να αφήνεται να εννοηθεί πώς είναι παντοδύναμο και οποιαδήποτε σκέψη, πόσο μάλλον η πράξη, είναι ανέξοδα μπροστά στο πανίσχυρο τέρας. Χωρίς καν να δοθεί η μάχη ή να ξεκινήσει ο πόλεμος, το σύστημα επιβάλλεται συνειδησιακά ότι έχει νικήσει ή ότι πρόκειται να νικήσει, διότι πολυ απλά έπεισε τους εχθρούς του ότι η μάχη είναι ανέξοδη και ως εκ τούτου δεν αξίζει να δοθεί απ' αυτούς. Σε αυτό το λεπτό σημείο εδράζεται η πεμπτουσία της συστημικής μαεστρίας. Απογοητεύεσαι πριν ριχτείς στην μάχη ή εισέλθεις στον πόλεμο. Χωρίς να έχεις προσπαθήσει, ήδη έχεις ηττηθεί. Μακάβριο, αλλά πέρα για πέρα αληθινό. Ο χρόνος είναι ο καλύτερος ιατρός για οτιδήποτε. Επουλώνει τραύματα, παραδίδει μαθήματα. Γίνεσαι ωριμότερος μαζί του. Συμφιλιώνεσαι μαζί του. Σου δείχνει τί αξίζει και τί όχι. Σου δείχνει ποιός είναι ο δρόμος σου και ποιός όχι. Εξάγεις πολύτιμα συμπεράσματα. Όποιος πάλι θέλει, βλέπει και όποιος πάλι δεν θέλει, με τη σειρά του θα δει. Και όποιος αντέξει.

Και ο έμετος έρχεται σιγά-σιγά, όταν διαπιστώνεις ότι το περιβάλλον κινείται ρομποτικά και φυσικά δεν ξεχνάει να σκίσει το επόμενο φύλλο του ημερολογίου, πριν καλά-καλά περάσει άλλη μία ημέρα αδράνειας. Και αυτό διότι κοιτάζει συνεχώς το ημερολόγιο, βλέποντας ημερομηνίες και όχι γεγονότα. Βλέπει αναμνήσεις και όχι προοπτική. Βλέπει παρελθόν και όχι μέλλον. Το παρελθόν δεν έχει ανάγκη από καντηλανάφτες. Το μέλλον όμως έχει ανάγκη από επαναστάτες. Αναρωτιέσαι, 'προς τί μία τέτοια βιασύνη;' Η βιασύνη οφείλεται στον καλπασμό του καβαλάρη του θανάτου που έρχεται απειλητικά προς το μέρος τους, στην λύσσα του ιππέα, στο άτι που τρέχει μανιασμένο για την ελευθερία; Ήταν άλλη μία ευκαιρία να θυμηθούν πώς περνούν οι ημέρες ανέξοδα, για τον ιππέα άλλη μία κουραστική ημέρα, για το άτι ακόμα μία διαδρομή. Ο τεμαχισμός του ημερολογιακού έτους σε προσυμφωνημένα μνημόσυνα αντανακλά την αποτυχία να διαγράψουμε το μέλλον. Μας υπενθυμίζει πώς βρισκόμαστε στο έδαφος και όχι καβάλα στο άτι. Ότι άλλοι καλπάζουν και μας προσπερνούν. Και πράγματι, αυτή η μιζέρια να βλέπεις στη διάρκεια του έτους, τους κομπάρσους να εμφανίζονται επί σκηνής για τις πράξεις ενός χιλιοπαιγμένου έργου και αυτούς που οφείλουν να είναι πραγματικοί θύτες επί σκηνής σε ρόλο κοινού, έχει γίνει ο κανόνας.

Είναι πολύ βαρετό να βλέπεις κάθε χρόνο ανήμερα της 17ης Νοέμβρη τον δημοκρατικό θίασο να δίνει παράσταση καταθέτοντας στεφάνια σε ένα μαυσωλείο ('Πολυτεχνείο', και τα δύο με '-εί' γράφονται διόλου τυχαία), να εκσφενδονίζουν εκατοντάδες μολότοφ χωρίς προορισμό, να καταθέτουν μαραμένα στεφάνια και να κάνουν δηλώσεις για το 'πόσο ισχυρή' είναι η δημοκρατία τους. Σαν να μην έφτανε αυτό, διεπίστωσαν (εάν το διεπίστωσαν) ότι η μεταπολιτευτική Δημοκρατία όλη κι όλη υποβαστάζεται από ένα κτίριο που θέλει πάση θυσία να καταρρεύσει και δεν το αφήνουν. Η ημερομηνία θανάτου της Δημοκρατίας είναι αυτή του γκρεμίσματος του ιστορικού μαυσωλείου της οδού Πατησίων. Μετά απ' αυτό, κανείς δεν θα έχει λόγο να θυμάται οτιδήποτε από τον μύθο του. Στο Σύνταγμα δεν θα έχει να θυμάται παρά ένα μνημόσυνο που κατέληξε στην ανάδειξη ενός Αλέξη. Το Σύνταγμα δεν έχει τοίχους, ούτε αυτιά. Το Σύνταγμα δεν έχει μνήμη. Στο Σύνταγμα τα φύλλα ημερολογίου έχουν ξεραθεί. Εντός των τειχών το μέλλον τρέχει και απ' έξω μονάχα βρέχει. Και έχεις από την άλλη τους 'εθνικιστές' και τους 'εθνικοσοσιαλιστές' να κάνουν τις δικές τους λιτανείες (εντός των τεσσάρων τοίχων πάντοτε) για το πραξικόπημα στο Μόναχο, ξεχνώντας την σημαδιακή ημερομηνία της 9ης Νοεμβρίου 1989, οπόταν έπεσε το τείχος στο Βερολίνο. Διότι και αυτή μία σημαντική ημερομηνία είναι για την ένωση των δύο Γερμανιών και για τον γερμανικό λαό επί του συνόλου. Ιστορικές συμπτώσεις ή κάτι παραπάνω; Ας το απαντήσουν αυτοί που δεν μένουν στο σκίσιμο φύλλων ημερολογίου, αλλά καθορίζουν τις εξελίξεις που θα καταγράψει το σύστημα, δίχως να περιμένουν τις δικές του ημερομηνίες. Τουλάχιστον, το ημερολόγιο ας είναι πλήρες από μάχες, έστω ήττες, όχι από στιγμές αδράνειας. Κάτι θα έχουμε να δείξουμε στις επόμενες γενιές. Το λευκό χαρτί είναι ντροπή. Ακόμα και το καμμένο χαρτί είναι μαύρο. Έχει κάτι να σου δείξει, έχει κάτι να σου πει.